ก. กิริยาที่ถ่ายกากอาหารออกทางทวารหนัก, ถ่ายอุจจาระ, ราชาศัพท์ว่า ลงพระบังคนหนัก.
น. กากอาหารที่ร่างกายไม่ต้องการแล้วขับถ่ายออกทางทวารหนัก, อุจจาระ, สิ่งที่ร่างกายขับถ่ายออกมาเกรอะกรังอยู่ เช่น ขี้ไคล ขี้รังแค ขี้หู ขี้ตา, โดยปริยายหมายความถึงสิ่งที่ไม่ต้องการ เช่น ขี้ตะกั่ว, เศษหรือกากที่ออกมาจากสิ่งนั้น ๆ เช่น ขี้กบ ขี้เลื่อย.
ว. ใช้ประกอบหน้าคําที่แสดงความหมายในทางที่ไม่ดี เช่น ขี้เกียจ ขี้เหนียว, หรือมักเป็นเช่นนั้น เช่น ขี้หัวเราะ ขี้ขอ.
![ขี้ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ขี้ ภาษาจีน 粪 คำอ่าน [fèn]](https://www.wordyguru.com/images/word/thai-china/ขี้-358025.png?v=2023-01-09T23:17:15Z)
![ขี้ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ขี้ ภาษาจีน 大便 คำอ่าน [dà biàn]](https://www.wordyguru.com/images/word/thai-china/ขี้-358026.png?v=2023-01-09T23:17:15Z)
![ขี้ ภาษาจีนคืออะไร, คำศัพท์ภาษาไทย - จีน ขี้ ภาษาจีน 屎 คำอ่าน [shǐ]](https://www.wordyguru.com/images/word/thai-china/ขี้-358024.png?v=2023-01-09T23:17:15Z)