ผลการค้นหา

แผ่นดิน* *แผ่นดิน *แผ่นดิน*
คำบาลีและสันสกฤตคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 12 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "แผ่นดิน"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา ปฐวี, พสุธา

ปฐวี

ปฐวี ปถวี

ปฺฤถิวี, ปฺฤถฺวี

แผ่นดิน

พสุธา

วสุธา

วสุธา

แผ่นดิน

ขัตติยะ, กษัตริย์

ขตฺติย

กฺษตฺริย

พระเจ้าแผ่นดิน

เทวี

เทวี

เทวี

พระเจ้าแผ่นดินผู้หญิง

ภาคภูมิ

ภาค+ภูมิ

(ไทย) มีสง่า, ผึ่งผาย. (บาลี ไม่มีที่ใช้ - ส่วนแห่งแผ่นดิน, แผ่นดินที่เป็นภาคหรือเป็นส่วนๆ)

ภูมิฐาน

ภูมิ+ฐาน

ภูมิ+

(ไทย) มีสง่า, ผึ่งผาย. (บาลี ไม่มีที่ใช้ - ส่วนแห่งแผ่นดิน, แผ่นดินที่เป็นภาคหรือเป็นส่วนๆ)

นรินทร์

นร+อินฺท

นร+อินฺทฺร

จอมคน, ผู้เป็นใหญ่กว่าชน (พระเจ้าแผ่นดิน)

นริศวร, นเรศวร

นร+อิสฺสร

นร+อีศฺวร

พระราชา, ผู้เป็นใหญ่กว่าชน (พระเจ้าแผ่นดิน)

มเหสี

มเหสี

มหิษี

นางกษัตริย์, มเหสี; เทวี, ชายาพระเจ้าแผ่นดิน.

ครุฑ

ครุฬ

ครุฑ

[คฺรุด] น. พญานกในเทพนิยาย เป็นพาหนะของพระนารายณ์ ใช้เป็นตราแผ่นดินและเครื่องหมายทางราชการ

ภูมิ

ภูมิ

ภูมิ

แผ่นดิน. (ไทย) + (พูม) พื้น, ชั้น, พื้นเพ, ความรู้ เช่น อวดภูมิ/อมภูมิ; สง่า, โอ่โถง, องอาจ, ผึ่งผาย เช่น วางภูมิ.

ภูมิภาค

ภูมิ+ภาค

ภูมิ+ภาค

ส่วนของแผ่นดิน, ภาคพื้น. (ไทย) หัวเมือง; (ภูมิศาสตร์) อาณาบริเวณที่มีลักษณะบางอย่างเช่นลักษณะทางธรรมชาติ ทางเศรษฐกิจ ทางวัฒนธรรม ทางการเมืองคล้ายคลึงกันจนสามารถจัดเข้าพวกกันได้ และแตกต่างกับบริเวณใกล้เคียงโดยรอบ.

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด