ค้นหา "ภูวินทร์" ใน คำบาลีและสันสกฤต

ผลการค้นหา

โคตรภู (โคด-ตฺระ-พู)

โคตฺรภู

บุคคลผู้ตั้งอยู่ในญาณซึ่งเป็นลำดับอริยมรรค คือกำลังก้าวล่วงพ้นความเป็นปุถุชน เข้าสู่ความเป็นอริยะ = โคตรภูบุคคล; ภิกษุสงฆ์ที่ไม่เคร่งครัดในศาสนา มีวัตรปฎิบัติห่างจากธรรมวินัย แต่ยังมีเครื่องแสดงเพศภาวะอยู่ เช่น ผ้าเหลืองพันคอ (กาสาวกณฺฐา) เป็นต้น ถือตนว่ายังเป็นภิกษุสงฆ์อยู่ เรียกว่า โคตรภูสงฆ์/โคตรภูภิกษุ, สงฆ์ในระยะหัวต่อจะสิ้นศาสนา

คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ผลการค้นหา

จัดเรียง

หมวดตัวอักษร

ประเภทการค้นหา

ตัวกรองผลการค้นหา

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "ภูวินทร์"

มหินทร์

โคตรภู (โคด-ตฺระ-พู)

พิทักษ์

เพดาน

วิชัย

วิบาก

วิสัญญี

พิเศษ

วิกฤต วิกฤติ (วิ-กฺริด)

วินาศ

วิปริต

วิปัสสนา

คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ