ค้นเจอ 12 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "การตาย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา มรณะ, สนธิ

มรณะ

มรณ

มรณ

การตาย, ความตาย. (ไทย) มักนำไปใช้เขียนบอกวันเกิด-ตาย ในงานศพ เช่น ชาตะ-มรณะ (แปลว่า เกิดแล้ว-การตาย) ความจริง ควรใช้ว่า ชาตะ-มตะ (แปลว่า เกิดแล้ว-ตายแล้ว) เพราะเป็นศัพท์กิริยาเช่นเดียวกัน.

มัจจุ, มฤตยู

มจฺจุ

มฺฤตฺยุ

ความตาย

อมตะ

อมต

อมฤต

ผู้ไม่ตาย

อมร, อมรา

อมร

อมร

ผู้ไม่ตาย

ทิวงคต

ทิวงฺคต

ทิวมฺคต

ไปสู่สวรรค์ (ตาย)

ศพ

สว

ศว

ร่างคนตาย

ปัจฉิมวัย

ปจฺฉิมวย

ปศฺจิมวฺยย

วัยสุดท้ายของชีวิตก่อนตาย

เปตพลี

เปตพลี

เปฺรตพลี

การเซ่นสรวงที่ทำให้ผู้ตายไปแล้ว

เปรต

เปต

เปฺรต

ผู้ที่ตายไปแล้ว, สัตว์อบายประเภทหนึ่ง มีหลายชนิด

ตักษัย

ชีวิตกฺขย

ชีวิตกฺษย

สิ้นชีวิต, ตาย. (ไทย) ตัดพยางค์ ชีวิ ออก.

สงสาร

สํสาร

สํสาร

การวนเวียน(ตายเวียนเกิด), การท่องเที่ยว(ตายเกิดในภพ 3). (ไทย) เห็นใจ ในความเดือดร้อนความทุกข์ของผู้อื่น=กรุณา.

วิญญาณ

วิญฺญาณ

วิชฺญาน

ความ รับรู้ เช่น จักษุวิญญาณ คือ ความรับรู้ทางตา. (ไทย) สิ่งที่เชื่อกันว่ามีอยู่ในกายเมื่อมีชีวิต เมื่อตายจะออกจากกายล่องลอยไปหาที่เกิดใหม่ (ขัดกับหลักพระพุทธศาสนา)


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ