ค้นเจอ 242 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "ภาษาไทย ม.ต้น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สามานย์

สามญฺญ

สามานฺย

ปกติ, ธรรมดา. (ไทย) ชั่วช้า เลวทราม

อเนจอนาถ

-อนาถ

(ไทย) สลดใจเป็นอย่างยิ่ง. อนาถ=ไม่มีที่พึ่ง

อสนีบาต

อสนิ อสนี+ปาต

อศนิปาต

การตกลงของสายฟ้า, ฟ้าผ่า, ไทยเขียนเป็น อสุนีบาต ก็มี

อักโข

อกฺโขภิณี

อกฺเษาหิณี

(ไทย) มาก, หลาย. อักโขภิณี ตัด ภิณี. ดู อักโขภิณี.

อาชา

อาชาเนยฺย

อา+ชฺญา, อา+ชนฺ+ย

ม้า. (ไทย) ลบ ไนย. ดู อาชาไนย.

สงกรานต์

สังกันตะ

สงฺกฺรานฺติ

เทศกาลเนื่องในการขึ้นปีใหม่อย่างเก่าของไทย

การบูร

กปฺปุร

กฺรบูร

ต้นชนิดหนึ่ง กลั่นน้ำมันกลิ่นฉุนร้อน ใช้ทำยา

ศาลา

สาลา

ศาลา

โรง, เรือน, ศาลา. (ไทย) อาคารทรงไทย ปล่อยโถง ไม่กั้นฝา ใช้เป็นที่พักหรืออื่นๆ.

ฉายา

ฉายา

ฉายา

เงา(มืด), ร่ม, เงา(สะท้อน เช่น เงาในกระจก ในน้ำ); รูปเปรียบ(กับตัวจริง, ชื่อ, ชื่อที่พระอุปัชฌาย์ตั้งให้เป็นภาษาบาลีเมื่ออุปสมบท. (ไทย) ชื่อที่ตั้งให้กันอย่างไม่เป็นทางการ ตามลักษณะที่ปรากฏ.

เทวะ

เทว

เทว

ฝน; เทพ, เทวดา; ราชา (สมมติเทพ). ท ในภาษาบาลี ออกเสียงเหมือน d

กรีฑา

กีฬา

กรีฑา

เล่น. (ไทย) การแข่งขันประเภทลู่และประเภทลาน

คนโท

กุณฺฑ

กุณฺฑ

หม้อ, กระถาง. (ไทย) ภาชนะใส่น้ำดื่ม


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ