ค้นเจอ 134 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*มี*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สถาบัน

ฐาปน

สฺถาปน

(ไทย สังคม) สิ่งซึ่งสังคมจัดตั้งให้มีขึ้น เพราะเห็นว่ามีประโยชน์ และจำเป็นแก่วิถีชีวิต เช่น สถาบันครอบครัว สถาบันศาสนา.

สถูป

ถูป

สฺตูป

สิ่งก่อสร้างที่มีรูปโอคว่ำซึ่งก่อไว้สำหรับบรรจุของควรบูชามีกระดูกของพระพุทธเจ้าและพระอรหันต์เป็นต้น

สมถะ

สมถ

ศมถ

การทำใจให้สงบโดยเพ่งสิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นอารมณ์. (ไทย) มักน้อย เช่น คนสมถะมีความเป็นอยู่เรียบง่าย

สมบัติ

สมฺปตฺติ

สมฺปตฺติ

ความถึงพร้อม, เต็มที่. (ไทย) ของที่มีค่า หมายถึง ทรัพย์สิน เงินทอง ของใช้ เป็นต้น ที่มีอยู่

สมัญญา

สมญฺญา

สมาชฺญา

ชื่อเครื่องรู้เสมอ, นาม, ชื่อ; ชื่อที่มีผู้ยกย่องหรือตั้งให้ เช่น พระพุทธเจ้าได้รับสมัญญาว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพราะเป็นผู้ตรัสรู้เองโดยชอบ

สมานฉันท์

สมาน+ฉนฺท

สมาน+ฉนฺทส

ความพอใจร่วมกัน หรือความเห็นพ้องกัน ในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เช่น ที่ประชุมมีความเห็นเป็นสมานฉันท์ในการเพิ่มค่าแรงคนงาน. (ไทย) ช่วงหลังความหมายของคำเริ่มถูกกลืนหายไปรวมในคำว่า ""ปรองดอง สามัคคี สมานฉันท์"" ความจริง ความปรองดองสามัคคี ไม่จำเป็นต้องเห็นตรงกัน (สมานฉันท์) ในทุกเรื่อง (ก็ยังรักสามัคคีกันได้อยู่)

สวัสดี

โสตฺถิ (สุ+อตฺถิ)

สฺวสฺติ (สุ+อสฺติ)

""มี (สิ่ง)ดี ดีงาม"". (ไทย) คำทักทาย

สังคหะ, สังเคราะห์

สงฺคห

สํคฺรห

การรวบรวม, การย่อ, ""ถือพร้อม"". (ไทย) สังเคราะห์, (เคมี) ทำให้ธาตุมีปฏิกิริยาเคมีกันเป็นสารประกอบ

สัญญี

สญฺญี

สํชฺญินฺ

มีความรู้สึก

สันดาน

สนฺตาน

สํตาน

สืบต่อ, อุปนิสัยที่สืบต่อมาหลายภพชาติ. (ไทย) อุปนิสัยที่มีมาแต่กำเนิด มักใช้ไปในทางไม่ดี.

สาโลหิต

สาโลหิต

ส+โลหิต

ผู้มีสายเลือดร่วมกัน (ร่วมท้อง). มักพูดเคลื่อนเป็น สายโลหิต

สุกร

สุกร, สูกร

สุกร

หมู, ""(ถูกเขา)ทำได้ง่าย, ผู้มีมือ(เท้า)งาม""


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ