ค้นเจอ 103 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*กร*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สถูป

ถูป

สฺตูป

สิ่งก่อสร้างที่มีรูปโอคว่ำซึ่งก่อไว้สำหรับบรรจุของควรบูชามีกระดูกของพระพุทธเจ้าและพระอรหันต์เป็นต้น

สมเพช (-เพด)

สํเวชน

สํเวชน

ดู สังเวช. (ไทย) สลดใจ ทำให้เกิดความสงสาร หรือหดหู่; (ปาก) กล่าวถึงการกระทำของผู้อื่นในเชิงเย้ยหยัน ดูหมิ่นดูแคลน ว่าไม่น่าทำเช่นนั้น เช่น น่าสมเพชจัง! ทำตัวแบบนี้.

สักการะ

สกฺการ

สตฺการ

""กระทำโดยเคารพ"", บูชา

สังเวช

สํเวชน

สํเวชน

ความกระตุ้นให้คิด, ความรู้สึกเตือนสำนึก; ความรู้สึกสลดใจที่ทำให้คิดได้ และนึกถึงสิ่งที่ดีงาม ไม่ประมาท เพียรทำความดี หากสลดใจ แล้วจิตหดหู่ ไม่ใช่ความสังเวช. (ไทย) สลดใจ ทำให้เกิดความสงสาร หรือหดหู่

สุพรรณราช

สุวณฺณ+ราช

สุวรฺณ+ราชนฺ

""ราชาแห่งทอง"". (ไทย ราชา.) กระโถนใหญ่, ""ทองของพระราชา?""

สุพรรณศรี

สุวณฺณ+สิริ

สุวรฺณ+ศฺรี

""สิริแห่งทอง"". (ไทย ราชา.) กระโถนเล็ก, ""ศรีของพระราชา?""

เสมา

สีมา

สีมา

เครื่องหมายบอกเขตสำหรับสงฆ์ทำสังฆกรรม

โหร (โหน)

โหรา

โหรา

ผู้รู้วิชาโหรา, ผู้พยากรณ์โดยอาศัยการโคจรของดวงดาวเป็นหลัก; ผู้ให้ฤกษ์และพยากรณ์โชคชะตาราศี

อธิการ

อธิการ

อธิการ

การกระทำยิ่ง (อำนาจ, การปกครอง, สิทธิ, หน้าที่)

อธิษฐาน (อะ-ทิด-ถาน)

อธิฏฺฐาน

อธิษฐาน

ตั้ง(ใจ)มั่น(ในการกระทำให้สำเร็จ). (ไทย) ตั้งจิตปรารถนาผลอย่างใดอย่างหนึ่ง, ตั้งจิตขอร้องต่อสิ่งที่ตนถือว่าศักดิ์สิทธิ์เพื่อผลอย่างใดอย่างหนึ่ง.

อภิวันท์

อภิวนฺท

อภิวนฺท

ไหว้ยิ่ง, กราบยิ่ง

อภิวาท

อภิวาท

อภิวาท

กล่าวยิ่ง (การกราบไหว้)


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ