ค้นเจอ 84 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "อุรคะ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ประภัสสร

ปภสฺสร

ปฺรภาสฺวร

รัศมีที่แล่นออกไป (สีเลื่อมพราย)

ปิตุเรศ

ปิตุ+อิสฺสร

ปีตฺฤ+อีศฺวร

บิดา

มไหศูรย์

มหา+อิสฺสร

มหา+อีศฺวร

ความเป็นใหญ่มาก

อดิศร, อดิศวร

อติสฺสร

อติ+อีศฺวร

ผู้เป็นใหญ่ยิ่ง

โอม

โอม

คำที่ประกอบด้วยเสียง 3 เสียง คือ อ อุ ม [อ่านว่า อะ อุ มะ] รวมกัน ฮินดู (พราหมณ์) หมายถึง พระเจ้าทั้ง 3 คือ อ = พระศิวะ อุ = พระวิษณุ ม = พระพรหม; นับถือเป็นคำศักดิ์สิทธิ์, เป็นคำขึ้นต้นของการกล่าวมนต์.

มารยา (มาน-ยา)

มายา

มายา

การลวง, การแสร้งทำ. (ไทย) มายา เติม ร.

วิบาก

วิปาก

วิปาก

ผล, ผลกรรมดีชั่วที่มาให้ผล. (ไทย) ลำบาก

เถระ, เถรี

เถร, เถรี

สฺถวิร, สฺถวิรา

คนแก่, ผู้เฒ่า, ผู้มั่นคง, พระที่มีพรรษา 10 ขึ้นไป

จัตวา

จตุ

จตุ

(ไทย) [จตุ เอา อุ เป็น วฺ เป็น จตฺวา] สี่, เดิมใช้เรียกข้าราชการที่มีลำดับชั้นต่ำกว่าชั้นตรี ว่า ชั้นจัตวา, เครื่องหมายวรรณยุกต์รูป ""+""

รณรงค์

รณ+รงฺค

การรบ; สนามรบ, ต่อสู้. (ไทย) โฆษณาชักชวนอย่างต่อเนื่องเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย เช่น รณรงค์หาเสียง. ลบ ร เหลือ ณรงค์ ก็มี

ไกรลาส

ไกลาศ

ชื่อภูเขาในเทือกเขาหิมาลัย เชื่อว่าเป็นที่สถิตของพระอิศวรในศาสนาพราหมณ์. สีขาวเหมือนเงินยวง. (ไทย) เติม ร.

อยุธยา

อโยธฺยา

ชื่อเมืองหลวงเก่าของไทย ยืมมาจากคำว่า ""อโยธยา Ayodhya"" ซึ่งแปลว่า ""รบไม่แพ้"" ในวรรณคดีเป็นชื่อเมืองของพระรามในเรื่อง รามเกียรติ์/รามายณะ ตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศของอินเดีย (สมัยโบราณเรียกว่า เมืองสาเกต) ปัจจุบันฮินดูและมุสลิมต่างก็อ้างสิทธิ์ในเมืองนี้; ในอดีต พม่าเคยเรียก อยุธยา (Ayudhya/Ayodhya อโยเดีย) ว่า ""โยเดีย Yodia"" ซึ่งอาจเป็นเพราะต้องการให้มีความหมายว่า ""รบแพ้"" หรืออาจเป็นเพราะเสียงพูดที่กร่อนไปเองก็ได้


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ