ค้นเจอ 86 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "ส.ต.ต."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ขัณฑสกร

ขณฺฑสกรา

น้ำตาลกรวด

ทรพิษ

ทุร+วิส

ทุสฺ+วิษ

""พิษชั่ว"", ชื่อโรคระบาด มักขึ้นตามตัว เป็นเม็ดเล็กๆ ดาษทั่วไป เรียกว่า ไข้ทรพิษ, ฝีดาษ ก็ว่า.

เบญจเพส

ปญฺจวีส

ปญฺจวีศ

ยี่สิบห้า. (ไม่เกี่ยวกับเพศชายหญิง)

รัฐบุรุษ

รฏฺฐ+ปุริส

ราษฺฏร+ปุรุษ

คนสำคัญของประเทศ

อวกาศ

โอกาส อวกาส

อวกาศ

บริเวณที่อยู่นอก, บรรยากาศของโลก

สาโลหิต

สาโลหิต

ส+โลหิต

ผู้มีสายเลือดร่วมกัน (ร่วมท้อง). มักพูดเคลื่อนเป็น สายโลหิต

อยุธยา

อโยธฺยา

ชื่อเมืองหลวงเก่าของไทย ยืมมาจากคำว่า ""อโยธยา Ayodhya"" ซึ่งแปลว่า ""รบไม่แพ้"" ในวรรณคดีเป็นชื่อเมืองของพระรามในเรื่อง รามเกียรติ์/รามายณะ ตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศของอินเดีย (สมัยโบราณเรียกว่า เมืองสาเกต) ปัจจุบันฮินดูและมุสลิมต่างก็อ้างสิทธิ์ในเมืองนี้; ในอดีต พม่าเคยเรียก อยุธยา (Ayudhya/Ayodhya อโยเดีย) ว่า ""โยเดีย Yodia"" ซึ่งอาจเป็นเพราะต้องการให้มีความหมายว่า ""รบแพ้"" หรืออาจเป็นเพราะเสียงพูดที่กร่อนไปเองก็ได้

โอสถ

โอสถ

โอสธ

ยารักษาโรค

มโหสถ

มหา+โอสถ

มหา+โอสธ

ยาอันวิเศษ

สมานฉันท์

สมาน+ฉนฺท

สมาน+ฉนฺทส

ความพอใจร่วมกัน หรือความเห็นพ้องกัน ในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เช่น ที่ประชุมมีความเห็นเป็นสมานฉันท์ในการเพิ่มค่าแรงคนงาน. (ไทย) ช่วงหลังความหมายของคำเริ่มถูกกลืนหายไปรวมในคำว่า ""ปรองดอง สามัคคี สมานฉันท์"" ความจริง ความปรองดองสามัคคี ไม่จำเป็นต้องเห็นตรงกัน (สมานฉันท์) ในทุกเรื่อง (ก็ยังรักสามัคคีกันได้อยู่)

โบสถ์

อุโปสถ

อุปวสถ, อุโปษธ

(ไทย) อุโบสถ (ตัดพยางค์หน้าออก) สถานที่สงฆ์ใช้ประชุมทำสังฆกรรม เช่น สวดพระปาติโมกข์ อุปสมบท มีสีมาเป็นเครื่องบอกเขต, อนุโลมเรียกสถานที่ประกอบพิธีกรรมของศาสนาอื่นว่า โบสถ์ เช่น โบสถ์พราหมณ์ โบสถ์คริสต์.

สานุศิษย์

สิสฺสานุสิสฺส

ศิษฺยานุศิษฺย

ศิษย์น้อยใหญ่. (ไทย) ลบ สิส- พยางค์หน้าออก.


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ