ผลการค้นหา

ค้นเจอ 104 รายการ

ปราบดาภิเษก

ปตฺต+อภิเสก

ปฺราปฺต+อภิเษก

""ถึงการรดเฉพาะ"". พิธีอภิเษกของพระราชาซึ่งได้สมบัติด้วยการรบชนะข้าศึก

สุพรรณราช

สุวณฺณ+ราช

สุวรฺณ+ราชนฺ

""ราชาแห่งทอง"". (ไทย ราชา.) กระโถนใหญ่, ""ทองของพระราชา?""

สุพรรณศรี

สุวณฺณ+สิริ

สุวรฺณ+ศฺรี

""สิริแห่งทอง"". (ไทย ราชา.) กระโถนเล็ก, ""ศรีของพระราชา?""

อาคเนย์

อาคฺเนย

ทิศตะวันออกเฉียงใต้. (ส. ว่า ทิศที่พระอัคนีรักษา)

อวตาร

ข้ามลง, หยั่งลง; การแบ่งภาคมาเกิดในโลก ของพระนารายณ์; ในศาสนาฮินดูมีการสร้างความเชื่อว่า พระพุทธเจ้าเป็นเพียงอีกอวตารหนึ่งของพระนารายณ์ (เป็นความพยายามในการกลืนศาสนา)

เศวตคช, คชเศวต

เสตคช, คชเสต

เศฺวตจฺคช

ช้างสีขาว, ช้างเผือก

ตุ๊

สาธุ

(ไทย) คำสำหรับเรียกพระภิกษุ ทางภาคเหนือ กร่อนมาจาก สาธุ

สุทโธทนะ

สุทฺธ+โอทน

ศุทฺธ+โอทน

ชื่อพระบิดาของเจ้าชายสิทธัตถะ ""ข้าวสุกหมดจด""

โอม

คำที่ประกอบด้วยเสียง 3 เสียง คือ อ อุ ม [อ่านว่า อะ อุ มะ] รวมกัน ฮินดู (พราหมณ์) หมายถึง พระเจ้าทั้ง 3 คือ อ = พระศิวะ อุ = พระวิษณุ ม = พระพรหม; นับถือเป็นคำศักดิ์สิทธิ์, เป็นคำขึ้นต้นของการกล่าวมนต์.

ประณต

ปณต

ปฺรณต, ปฺร+นมฺ

เอียง, น้อม, นอบน้อมไหว้ (การน้อมไหว้)

โคตร (โคด)

โคตฺต

โคตฺร

วงศ์, สกุล, เผ่าพันธุ์, เชื้อสาย เช่น โคตมโคตร

ฎีกา

ฏีกา

คำอธิบายขยายความ, คัมภีร์อธิบายอรรถกถา. (ไทย) หนังสือที่เขียนนิมนต์พระสงฆ์ ฯลฯ

คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด