ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
อจฺฉริย
อาศฺจรฺย
น่าพิศวง, น่าอัศจรรย์; มีความรู้ความสามารถเกินกว่าระดับปรกติมาก, ""(ดีจน)สมควรดีดนิ้วมือ(ให้)""
อนฺธพาล
คนพาลดุจตาบอด (คือ อ่อน ด้วยปัญญา ที่จะรู้อะไรควรไม่ควร รู้ผิดชอบชั่วดี = โง่ อย่างมืดบอด. (ไทย) คนเกะกะระราน.
อภพฺพ
อภวฺย
ไม่ควร, ไม่สมควร. (ไทย) ไม่เหมาะสม, ตกอับ, ไร้โชค
อิสฺสร
อีศวร
ผู้เป็นใหญ่. (ไทย) เป็นใหญ่ ไม่ขึ้นแก่ใคร, อิสระ
อุคฺโฆส
อุทฺโฆษ
กึกก้อง, ป่าวร้อง
อิสฺสริย
ไอศฺวรฺย
ความเป็นใหญ่, ความเป็นเจ้า, ความยิ่งใหญ่
จริยา
จรฺยา
ความประพฤติ, กิริยาที่ควรประพฤติในหมู่ในคณะ, นิยมใช้ในทางดี