ค้นเจอ 97 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "อ.ส.ม.ท."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อุตพิด

อติวิส

ชื่อไม้ล้มลุกมีหัว ดอกบานเวลาเย็น กลิ่นเหม็นเหมือนอุจจาระ; ชะเอมต้น?

เสโท

เสท

เสฺวท

เหงื่อ

ขัณฑสกร

ขณฺฑสกรา

น้ำตาลกรวด

ทรพิษ

ทุร+วิส

ทุสฺ+วิษ

""พิษชั่ว"", ชื่อโรคระบาด มักขึ้นตามตัว เป็นเม็ดเล็กๆ ดาษทั่วไป เรียกว่า ไข้ทรพิษ, ฝีดาษ ก็ว่า.

เบญจเพส

ปญฺจวีส

ปญฺจวีศ

ยี่สิบห้า. (ไม่เกี่ยวกับเพศชายหญิง)

อนาถ

น+นาถ

อ+นาถ

ไม่มีที่พึ่ง. (ไทย) น่าสังเวช, น่าสลดใจ

อยุธยา

อโยธฺยา

ชื่อเมืองหลวงเก่าของไทย ยืมมาจากคำว่า ""อโยธยา Ayodhya"" ซึ่งแปลว่า ""รบไม่แพ้"" ในวรรณคดีเป็นชื่อเมืองของพระรามในเรื่อง รามเกียรติ์/รามายณะ ตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศของอินเดีย (สมัยโบราณเรียกว่า เมืองสาเกต) ปัจจุบันฮินดูและมุสลิมต่างก็อ้างสิทธิ์ในเมืองนี้; ในอดีต พม่าเคยเรียก อยุธยา (Ayudhya/Ayodhya อโยเดีย) ว่า ""โยเดีย Yodia"" ซึ่งอาจเป็นเพราะต้องการให้มีความหมายว่า ""รบแพ้"" หรืออาจเป็นเพราะเสียงพูดที่กร่อนไปเองก็ได้

อัฐ

อฏฺฐ

อษฺฏนฺ

แปด

อัศวานึก

อสฺสานีก

อศฺวานีก

กองทัพท้า, พลม้า

อัสสานึก

อสฺสานีก

อศฺวานีก

กองทัพม้า, พลม้า

อัสสุ

อสฺสุ

อศฺรุ

น้ำตา

รัฐบุรุษ

รฏฺฐ+ปุริส

ราษฺฏร+ปุรุษ

คนสำคัญของประเทศ


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ