ค้นเจอ 74 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "ส.ก.ส."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ปัจเจก

ปจฺเจก ปฏิ+เอก

ปฺรตฺเยก

เฉพาะบุคคลเดียว

สานุศิษย์

สิสฺสานุสิสฺส

ศิษฺยานุศิษฺย

ศิษย์น้อยใหญ่. (ไทย) ลบ สิส- พยางค์หน้าออก.

อาคเนย์

อาคฺเนย

ทิศตะวันออกเฉียงใต้. (ส. ว่า ทิศที่พระอัคนีรักษา)

ธรรมิก

ธมฺมิก

ธารฺมิก

ผู้ตั้งอยู่ในธรรม, ผู้ประพฤติธรรม

นิคาหก

นิคฺคาหก

นิคฺราห+ก

ผู้ข่มขี่. (ไทย) ?? ผู้มีวาจาหยาบ (ขอทาน)

สาวก

สาวก

ศฺราวก

ผู้ฟัง, ศิษย์ของศาสดา

สุนัข

สุนข

ศุนก

หมา, ""ผู้มีเล็บงาม""

หัตถานึก, หัสดานึก

หตฺถานีก

หสฺตานีก

กองทัพช้าง, พลช้าง (หตฺถี+อนีก)

กักขฬะ

กกฺขล กกฺขฬ

กฐร

แข็ง, กระด้าง, หยาบ

ฐาปนิก

ฐาปนิก

สฺถาปนิก

ผู้ก่อสร้าง, ผู้ออกแบบก่อสร้าง

สิทธัตถะ

สิทฺธตฺถ

สิทฺธารฺถ

""ผู้ที่สำเร็จความมุ่งหมายแล้ว"", พระราชกุมารนามว่าสิทธัตถะ (ทรงสถานะเป็นพระมหาโพธิสัตว์ก่อนตรัสรู้, จึงไม่ควรใช้คำว่า ""พระพุทธเจ้าน้อย"" หากถือเคร่งครัด) ผู้ได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าในภายหลัง; เมล็ดพันธุ์ผักกาด (สาสป).

วาสนา (วาด-สะ-หฺนา)

วาสนา

วาสนา

อาการกายวาจา ที่เป็นลักษณะพิเศษของบุคคล สั่งสมมานานจนเคยชินเป็นบุคคลิกเฉพาะ เช่น คำพูดติดปาก การเดินเร็วๆ หรือล่อกแล่ก. (ไทย) อำนาจบุญเก่า, กุศลที่ทำให้ได้รับลาภยศ เช่น เด็กคนนี้มีวาสนาดี มีพ่อแม่ร่ำรวย. ดู วาสนา


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ