ผลการค้นหา

ค้นเจอ 76 รายการ

โบสถ์

อุโปสถ

อุปวสถ, อุโปษธ

(ไทย) อุโบสถ (ตัดพยางค์หน้าออก) สถานที่สงฆ์ใช้ประชุมทำสังฆกรรม เช่น สวดพระปาติโมกข์ อุปสมบท มีสีมาเป็นเครื่องบอกเขต, อนุโลมเรียกสถานที่ประกอบพิธีกรรมของศาสนาอื่นว่า โบสถ์ เช่น โบสถ์พราหมณ์ โบสถ์คริสต์.

กาลี

กาลี กาฬี

ดำ, หญิงคนชั่ว, ปางหนึ่งของพระอุมาเทวี

นาวิก

ผู้ขี่เรือ, คนขับเรือ, เกี่ยวกับเรือ

ชาตา

ชาต

เกิด. (ไทย) เวลาเกิดของคน เป็นต้น ที่โหรคำนวณไว้, ชะตา ก็ว่า.

เถระ, เถรี

เถร, เถรี

สฺถวิร, สฺถวิรา

คนแก่, ผู้เฒ่า, ผู้มั่นคง, พระที่มีพรรษา 10 ขึ้นไป

สานุศิษย์

สิสฺสานุสิสฺส

ศิษฺยานุศิษฺย

ศิษย์น้อยใหญ่. (ไทย) ลบ สิส- พยางค์หน้าออก.

อาคเนย์

อาคฺเนย

ทิศตะวันออกเฉียงใต้. (ส. ว่า ทิศที่พระอัคนีรักษา)

อันธพาล

อนฺธพาล

คนพาลดุจตาบอด (คือ อ่อน ด้วยปัญญา ที่จะรู้อะไรควรไม่ควร รู้ผิดชอบชั่วดี = โง่ อย่างมืดบอด. (ไทย) คนเกะกะระราน.

ฆราวาส

คฺฤห+อาวาส

การอยู่ครองเรือน, ผู้อยู่ครองเรือน, คนทั่วๆ ไปที่ไม่ใช่บรรพชิตหรือนักบวช

จัณฑาล

จณฺฑาล

ตํ่าช้า;. ลูกที่เกิดจากคนต่างวรรณะกัน เช่น ลูกที่บิดาเป็นศูทร มารดาเป็นพราหมณ์

เถน

เสฺตน

ลัก, ขโมย; สมัยก่อน คนไทยใช้เป็นคำอุทาน/ด่า เช่น ไอ้เถน!.

สมถะ

สมถ

ศมถ

การทำใจให้สงบโดยเพ่งสิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นอารมณ์. (ไทย) มักน้อย เช่น คนสมถะมีความเป็นอยู่เรียบง่าย

คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด