ผลการค้นหา

คำบาลีและสันสกฤตคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 84 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*สิ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สังขาร

สงฺขาร

สํสฺการ

ร่างกาย, สิ่งที่ประกอบและปรุงแต่งขึ้นเป็นร่างกายและจิตใจรวมกัน, เช่น สังขารทรุดโทรม; ความคิด เป็นขันธ์ 1 ในขันธ์ 5.

สังเวช

สํเวชน

สํเวชน

ความกระตุ้นให้คิด, ความรู้สึกเตือนสำนึก; ความรู้สึกสลดใจที่ทำให้คิดได้ และนึกถึงสิ่งที่ดีงาม ไม่ประมาท เพียรทำความดี หากสลดใจ แล้วจิตหดหู่ ไม่ใช่ความสังเวช. (ไทย) สลดใจ ทำให้เกิดความสงสาร หรือหดหู่

สัพเพเหระ

สพฺพ-

สรฺว

(ไทย ภาษาพูด) ไม่เป็นชิ้นเป็นอัน, ไม่ใช่สิ่งสำคัญ

สานุศิษย์

สิสฺสานุสิสฺส

ศิษฺยานุศิษฺย

ศิษย์น้อยใหญ่. (ไทย) ลบ สิส- พยางค์หน้าออก.

สาบาน

สปน

ศปน

ด่า, แช่ง. (ไทย) กล่าวคำปฏิญาณโดยอ้างสิ่งศักดิ์สิทธิ์เป็นพยาน

สามารถ

สมตฺถ

สมรฺถ

ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งได้

สีกา

อุปาสิกา

อุบาสิกา

สุทโธทนะ

สุทฺธ+โอทน

ศุทฺธ+โอทน

ชื่อพระบิดาของเจ้าชายสิทธัตถะ ""ข้าวสุกหมดจด""

สุพรรณศรี

สุวณฺณ+สิริ

สุวรฺณ+ศฺรี

""สิริแห่งทอง"". (ไทย ราชา.) กระโถนเล็ก, ""ศรีของพระราชา?""

สุภาษิต

สุภาสิต

สุภาษิต

คำพูดดี

สูญ

สุญฺญ

ศูนฺย

ว่าง, ว่างเปล่า (จากสิ่งใดสิ่งหนึ่ง). (ไทย) หายสิ้นไป, ทำให้หายสิ้นไป

เสน่ห์

สิเนห, เสฺนห

เสฺนห

ความรัก

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด