ค้นเจอ 81 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*พระ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อธิราช

อธิราช

อธิราชนฺ

พระราชายิ่งใหญ่

อนงค์

น+องฺค

อนงฺค

ไม่มีตัว, ไม่มีรูป (น+องฺค=อนงฺค); ชื่อกามเทพ เทวดาผู้แผลงศรแห่งความรักไปถูกพระอิศวรเมื่อทรงตบะอยู่ จึงถูกพระอิศวรเผาไหม้เป็นจุณไป จึงได้ชื่อว่า อนงค์ คือ ไม่มีตัว; คำว่า อนงค์ คือกามเทพซึ่งเป็นเทวบุตรรูปงามนี้ ยังเอามาใช้ในความหมายว่า หญิง, หญิงงาม

อนุราช

อนุ+ราช

อนุราชนฺ

พระราชาน้อย, พระราชารอง

อยุธยา

อโยธฺยา

ชื่อเมืองหลวงเก่าของไทย ยืมมาจากคำว่า ""อโยธยา Ayodhya"" ซึ่งแปลว่า ""รบไม่แพ้"" ในวรรณคดีเป็นชื่อเมืองของพระรามในเรื่อง รามเกียรติ์/รามายณะ ตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศของอินเดีย (สมัยโบราณเรียกว่า เมืองสาเกต) ปัจจุบันฮินดูและมุสลิมต่างก็อ้างสิทธิ์ในเมืองนี้; ในอดีต พม่าเคยเรียก อยุธยา (Ayudhya/Ayodhya อโยเดีย) ว่า ""โยเดีย Yodia"" ซึ่งอาจเป็นเพราะต้องการให้มีความหมายว่า ""รบแพ้"" หรืออาจเป็นเพราะเสียงพูดที่กร่อนไปเองก็ได้

อวตาร

อวตาร

อวตาร

ข้ามลง, หยั่งลง; การแบ่งภาคมาเกิดในโลก ของพระนารายณ์; ในศาสนาฮินดูมีการสร้างความเชื่อว่า พระพุทธเจ้าเป็นเพียงอีกอวตารหนึ่งของพระนารายณ์ (เป็นความพยายามในการกลืนศาสนา)

อโศก

อโสก

อโศก

ไม่เศร้าโศก; ต้นอโศก; พระเจ้าอโศกมหาราช.

อัฒจันทร์

อฑฺฒจนฺท

อรฺธจนฺทฺร

พระจันทร์ครึ่งดวง. (ไทย) ที่นั่งในสนามกีฬาเป็นรูปพระจันทร์ครึ่งดวง

อัสดง, อัสดงคต

อตฺถงฺคต

อสฺตมฺคต

(พระอาทิตย์) ตก, ""ถึงความตั้งอยู่ไม่ได้""

อาคเนย์

อาคฺเนย

ทิศตะวันออกเฉียงใต้. (ส. ว่า ทิศที่พระอัคนีรักษา)

อาวุโส

อาวุโส

อายุษฺมตฺ

คำที่ผู้ใหญ่เรียกผู้น้อย; คำที่พระผู้ใหญ่หรือที่มีพรรษามากกว่า เรียกพระผู้น้อยหรือที่มีพรรษาน้อยกว่า; ความมีอายุมากกว่า หรือมีประสบการณ์ในอาชีพมากกว่า

อินทรธนู (อิน-ทะ-นู)

อินฺทธนุ

อินฺทฺรธนุ

รุ้งกินน้ำ ""ธนูของพระอินทร์"". (ไทย) เครื่องประดับบ่าเพื่อแสดงยศ; ชื่อลายขอบที่เป็นกระหนก.

อิศวร

อิสฺสร

อีศวร

ผู้เป็นใหญ่, เทพเจ้า, พระอิศวร


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ