ค้นเจอ 80 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "ส.อ.ศ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ทรพิษ

ทุร+วิส

ทุสฺ+วิษ

""พิษชั่ว"", ชื่อโรคระบาด มักขึ้นตามตัว เป็นเม็ดเล็กๆ ดาษทั่วไป เรียกว่า ไข้ทรพิษ, ฝีดาษ ก็ว่า.

อนาถ

น+นาถ

อ+นาถ

ไม่มีที่พึ่ง. (ไทย) น่าสังเวช, น่าสลดใจ

อยุธยา

อโยธฺยา

ชื่อเมืองหลวงเก่าของไทย ยืมมาจากคำว่า ""อโยธยา Ayodhya"" ซึ่งแปลว่า ""รบไม่แพ้"" ในวรรณคดีเป็นชื่อเมืองของพระรามในเรื่อง รามเกียรติ์/รามายณะ ตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศของอินเดีย (สมัยโบราณเรียกว่า เมืองสาเกต) ปัจจุบันฮินดูและมุสลิมต่างก็อ้างสิทธิ์ในเมืองนี้; ในอดีต พม่าเคยเรียก อยุธยา (Ayudhya/Ayodhya อโยเดีย) ว่า ""โยเดีย Yodia"" ซึ่งอาจเป็นเพราะต้องการให้มีความหมายว่า ""รบแพ้"" หรืออาจเป็นเพราะเสียงพูดที่กร่อนไปเองก็ได้

อัฐ

อฏฺฐ

อษฺฏนฺ

แปด

อัศวานึก

อสฺสานีก

อศฺวานีก

กองทัพท้า, พลม้า

อัสสานึก

อสฺสานีก

อศฺวานีก

กองทัพม้า, พลม้า

อัสสุ

อสฺสุ

อศฺรุ

น้ำตา

รัฐบุรุษ

รฏฺฐ+ปุริส

ราษฺฏร+ปุรุษ

คนสำคัญของประเทศ

ไกรลาส

ไกลาศ

ชื่อภูเขาในเทือกเขาหิมาลัย เชื่อว่าเป็นที่สถิตของพระอิศวรในศาสนาพราหมณ์. สีขาวเหมือนเงินยวง. (ไทย) เติม ร.

ฉลาก

สลากา

ศลากา

สลาก

ลีลาศ

ลีลา

ลีลา

(ไทย) เติม ศ, เต้นรำแบบตะวันตกบางชนิด.

อกตัญญู

อกตญฺญู

อ+กฺฤตชฺญ

ผู้ไม่รู้(คุณที่เขา)ทำ(ให้แก่ตน)แล้ว


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ