ค้นเจอ 61 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "ทต."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เปรต

เปต

เปฺรต

ผู้ที่ตายไปแล้ว, สัตว์อบายประเภทหนึ่ง มีหลายชนิด

เสโท

เสท

เสฺวท

เหงื่อ

ธนิต

ธนิต

ธฺวนิต

แข็ง, หนัก

เปตพลี

เปตพลี

เปฺรตพลี

การเซ่นสรวงที่ทำให้ผู้ตายไปแล้ว

โคตร (โคด)

โคตฺต

โคตฺร

วงศ์, สกุล, เผ่าพันธุ์, เชื้อสาย เช่น โคตมโคตร

ประณต

ปณต

ปฺรณต, ปฺร+นมฺ

เอียง, น้อม, นอบน้อมไหว้ (การน้อมไหว้)

ทวาร

ทฺวาร

ทฺวาร

ประตู (ท ในภาษาบาลี ออกเสียงเหมือน d)

ทนต์

ทนฺต

ทนฺต

ฟัน (ท ในภาษาบาลี ออกเสียงเหมือน d)

(พระ)ศรีอารยเมตไตรย

สิริอริยเมตฺเตยฺย

ศฺรีอารฺยเมไตรฺย

เมตเตยยะ พระนามพระพุทธเจ้าที่จะเสด็จอุบัติเป็นพระองค์ที่ 5 ต่อจากพระพุทธเจ้าโคตมะของเรา ในภัททกัปนี้. (ปาก) พระศรีอารย์.

ปราโมทย์

ปาโมชฺช

ปฺรโมท+ย

ความบันเทิงทั่ว

เทวะ

เทว

เทว

ฝน; เทพ, เทวดา; ราชา (สมมติเทพ). ท ในภาษาบาลี ออกเสียงเหมือน d

อยุธยา

อโยธฺยา

ชื่อเมืองหลวงเก่าของไทย ยืมมาจากคำว่า ""อโยธยา Ayodhya"" ซึ่งแปลว่า ""รบไม่แพ้"" ในวรรณคดีเป็นชื่อเมืองของพระรามในเรื่อง รามเกียรติ์/รามายณะ ตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศของอินเดีย (สมัยโบราณเรียกว่า เมืองสาเกต) ปัจจุบันฮินดูและมุสลิมต่างก็อ้างสิทธิ์ในเมืองนี้; ในอดีต พม่าเคยเรียก อยุธยา (Ayudhya/Ayodhya อโยเดีย) ว่า ""โยเดีย Yodia"" ซึ่งอาจเป็นเพราะต้องการให้มีความหมายว่า ""รบแพ้"" หรืออาจเป็นเพราะเสียงพูดที่กร่อนไปเองก็ได้


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ