ค้นเจอ 97 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*อก*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มุข

มุข

มุข

หน้า, ปาก; ทาง; หัวหน้า, หัวข้อ. (ไทย) ส่วนของตึกหรือเรือนที่ยื่นออกมาจากส่วนใหญ่ มักอยู่ด้านหน้า, มุข(ตลก)

รถยา, รัจฉา

รจฺฉา

รถฺยา

ทางเดิน, ถนน, ตรอก

รังสี

รํสิ รสฺมิ

รศฺมิ

แสง, แดด; เชือก. (ไทย) ลำแสง.

รัศมี

รํสิ รสฺมิ

รศฺมิ

แสง, แดด; เชือก. (ไทย) ลำแสง.

วงกต

วงก วงฺกต

วกฺร

ชื่อภูเขาลูกหนึ่งในเรื่องมหาเวสสันดรชาดก ซึ่งมีทางเข้าออกวกวนอาจทำให้หลงทางได้, เรียกสั้นๆ ว่า เขาวงก์ ก็มี

วรวิหาร

วร+วิหาร

วร+วิหาร+ย

ที่อยู่อันประเสริฐ. (ไทย) คำต่อท้ายชื่อวัด บอกว่าเป็นพระอารามหลวง ประเภทหนึ่ง.

วโรกาส

วร+โอกาส

วร+โอกาศ

โอกาสอันประเสริฐ

วาสนา (วาด-สะ-หฺนา)

วาสนา

วาสนา

อาการกายวาจา ที่เป็นลักษณะพิเศษของบุคคล สั่งสมมานานจนเคยชินเป็นบุคคลิกเฉพาะ เช่น คำพูดติดปาก การเดินเร็วๆ หรือล่อกแล่ก. (ไทย) อำนาจบุญเก่า, กุศลที่ทำให้ได้รับลาภยศ เช่น เด็กคนนี้มีวาสนาดี มีพ่อแม่ร่ำรวย. ดู วาสนา

วิเคราะห์

วิคฺคห

วิคฺรห

""ถือแยก"" แยกออกเป็นส่วนๆ เพื่อให้เห็นชัดเป็นต้น. (เทียบ สงเคราะห์ ""ถือรวม"" รวบรวม)

วิญญาณ

วิญฺญาณ

วิชฺญาน

ความ รับรู้ เช่น จักษุวิญญาณ คือ ความรับรู้ทางตา. (ไทย) สิ่งที่เชื่อกันว่ามีอยู่ในกายเมื่อมีชีวิต เมื่อตายจะออกจากกายล่องลอยไปหาที่เกิดใหม่ (ขัดกับหลักพระพุทธศาสนา)

วิตถาร

วิตฺถาร

วิสฺตาร (พิสดาร)

กว้าง, กว้างขวาง. (ไทย) แปลก, นอกทาง.

วิโรฒ, วิรุฬห์

วิรุฬฺห

วิรูฒ

เจริญ, งอกงาม


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ