ค้นเจอ 84 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*สิ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ศิลปะ

สิปฺป

ศิลฺป

ฝีมือทางช่าง

ศิษย์

สิสฺส

ศิษฺย

ผู้เรียนด้วย

ศึกษา

สิกฺขา

ศิกฺษา

การฝึกฝนอบรม, สิกขา. (ไทย) การเล่าเรียน.

ศูนย์

สุญฺญ

ศูนฺย

ว่าง, ว่างเปล่า (จากสิ่งใดสิ่งหนึ่ง). (ไทย) เลขศูนย์, ใจกลาง, แหล่งกลาง, แหล่งรวม

เศียร

สิร

ศิรสฺ

หัว

สถาบัน

ฐาปน

สฺถาปน

(ไทย สังคม) สิ่งซึ่งสังคมจัดตั้งให้มีขึ้น เพราะเห็นว่ามีประโยชน์ และจำเป็นแก่วิถีชีวิต เช่น สถาบันครอบครัว สถาบันศาสนา.

สถูป

ถูป

สฺตูป

สิ่งก่อสร้างที่มีรูปโอคว่ำซึ่งก่อไว้สำหรับบรรจุของควรบูชามีกระดูกของพระพุทธเจ้าและพระอรหันต์เป็นต้น

สนิท

สินิทฺธ

สฺนิคฺธ

ใกล้ชิด

สมถะ

สมถ

ศมถ

การทำใจให้สงบโดยเพ่งสิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นอารมณ์. (ไทย) มักน้อย เช่น คนสมถะมีความเป็นอยู่เรียบง่าย

สมบัติ

สมฺปตฺติ

สมฺปตฺติ

ความถึงพร้อม, เต็มที่. (ไทย) ของที่มีค่า หมายถึง ทรัพย์สิน เงินทอง ของใช้ เป็นต้น ที่มีอยู่

สวัสดี

โสตฺถิ (สุ+อตฺถิ)

สฺวสฺติ (สุ+อสฺติ)

""มี (สิ่ง)ดี ดีงาม"". (ไทย) คำทักทาย

สหศึกษา

สห+สิกฺขา

สห+ศิกฺษา

ศึกษาร่วมกัน. (ไทย) โรงเรียนที่นักเรียนชายหญิง เรียนร่วมกัน


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ