ผลการค้นหา

คำบาลีและสันสกฤตคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 79 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*วร*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พิรุณ

วรุณ

วรุณ

ฝน

แพศย์

เวสฺส

ไวศฺย

พ่อค้า; วรรณะพ่อค้า (ในวรรณะ 4)

ไพรี, ไพริน

เวรี

ไวรินฺ

ผู้มีเวร, ศัตรู

มรณะ

มรณ

มรณ

การตาย, ความตาย. (ไทย) มักนำไปใช้เขียนบอกวันเกิด-ตาย ในงานศพ เช่น ชาตะ-มรณะ (แปลว่า เกิดแล้ว-การตาย) ความจริง ควรใช้ว่า ชาตะ-มตะ (แปลว่า เกิดแล้ว-ตายแล้ว) เพราะเป็นศัพท์กิริยาเช่นเดียวกัน.

มไหศูรย์

มหา+อิสฺสร

มหา+อีศฺวร

ความเป็นใหญ่มาก

เมรุ (เมน), เมรุ- (เม-รุ-)

เมรุ

เมรุ

ชื่อภูเขากลางจักรวาล มียอดเป็นที่ตั้งแห่งเมืองสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ซึ่งพระอินทร์อยู่. (ไทย) ที่เผาศพ.

ยุพเรศ

ยุว+อิสฺสร

ยุวนฺ+อีศวร

(ไทย) ชายหนุ่มหญิงสาว (ผู้เป็นใหญ่), นางกษัตริย์, หญิงสาวสวย

เยาวเรศ

ยุว+อิสฺสร

ยุวนฺ+อีศวร

(ไทย) ชายหนุ่มหญิงสาว (ผู้เป็นใหญ่), นางกษัตริย์, หญิงสาวสวย

รามเกียรติ์

ราม+กิตฺติ

ราม+กีรฺติ

ชื่อเสียงของพระราม; เรื่องที่ดัดแปลงจากวรรณคดีประเภทมหากาพย์ของอินเดีย ที่ชื่อว่า รามายณะ (แปลว่า เรื่องราวของพระราม)

วโรกาส

วร+โอกาส

วร+โอกาศ

โอกาสอันประเสริฐ

วัฒนา

วฑฺฒน

วรฺธน

ความเจริญ

วิวัฒน์

วิ+วฑฺฒน

วิ+วรฺธน

เจริญ, ความคลี่คลายไปในทางเจริญ

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด