ค้นเจอ 75 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*กษ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นิรคุณ

นิรคุณ

นิรฺคุณ

ไม่มีลักษณะดี

บริบาล

ปริปาล

ปริปาล

คุ้มครองรอบ (ดูแล, รักษา, เลี้ยงดู)

ประชาบาล

ปชา+ปาล

ปฺรชา+ปาล

ผู้รักษาประชาชน

ปัจฉิมนิเทศ

ปจฺฉิมนิทฺเทส

ปศฺจิมนิรฺเทศ

การชี้แนะครั้งสุดท้าย (ก่อนจบการศึกษา เป็นต้น)

ปุโรหิต, ปโรหิต, ประโรหิต

ปุโรหิต

ปุโรหิต

ที่ปรึกษาของพระราชา

พยาบาล

วฺยา+ปาล

วฺยา+ปาล

(ไทย) ดูแลรักษาผู้ป่วย

ภิกขุ

ภิกฺขุ

ภิกฺษุ

ภิกษุ

ภูมิภาค

ภูมิ+ภาค

ภูมิ+ภาค

ส่วนของแผ่นดิน, ภาคพื้น. (ไทย) หัวเมือง; (ภูมิศาสตร์) อาณาบริเวณที่มีลักษณะบางอย่างเช่นลักษณะทางธรรมชาติ ทางเศรษฐกิจ ทางวัฒนธรรม ทางการเมืองคล้ายคลึงกันจนสามารถจัดเข้าพวกกันได้ และแตกต่างกับบริเวณใกล้เคียงโดยรอบ.

มเหสี

มเหสี

มหิษี

นางกษัตริย์, มเหสี; เทวี, ชายาพระเจ้าแผ่นดิน.

ยุพเรศ

ยุว+อิสฺสร

ยุวนฺ+อีศวร

(ไทย) ชายหนุ่มหญิงสาว (ผู้เป็นใหญ่), นางกษัตริย์, หญิงสาวสวย

เยาวเรศ

ยุว+อิสฺสร

ยุวนฺ+อีศวร

(ไทย) ชายหนุ่มหญิงสาว (ผู้เป็นใหญ่), นางกษัตริย์, หญิงสาวสวย

วาสนา (วาด-สะ-หฺนา)

วาสนา

วาสนา

อาการกายวาจา ที่เป็นลักษณะพิเศษของบุคคล สั่งสมมานานจนเคยชินเป็นบุคคลิกเฉพาะ เช่น คำพูดติดปาก การเดินเร็วๆ หรือล่อกแล่ก. (ไทย) อำนาจบุญเก่า, กุศลที่ทำให้ได้รับลาภยศ เช่น เด็กคนนี้มีวาสนาดี มีพ่อแม่ร่ำรวย. ดู วาสนา


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ