ค้นเจอ 51 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "ส.ศ."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ทรพิษ

ทุร+วิส

ทุสฺ+วิษ

""พิษชั่ว"", ชื่อโรคระบาด มักขึ้นตามตัว เป็นเม็ดเล็กๆ ดาษทั่วไป เรียกว่า ไข้ทรพิษ, ฝีดาษ ก็ว่า.

รัฐบุรุษ

รฏฺฐ+ปุริส

ราษฺฏร+ปุรุษ

คนสำคัญของประเทศ

อวกาศ

โอกาส อวกาส

อวกาศ

บริเวณที่อยู่นอก, บรรยากาศของโลก

ไกรลาส

ไกลาศ

ชื่อภูเขาในเทือกเขาหิมาลัย เชื่อว่าเป็นที่สถิตของพระอิศวรในศาสนาพราหมณ์. สีขาวเหมือนเงินยวง. (ไทย) เติม ร.

ฉลาก

สลากา

ศลากา

สลาก

ลีลาศ

ลีลา

ลีลา

(ไทย) เติม ศ, เต้นรำแบบตะวันตกบางชนิด.

สาโลหิต

สาโลหิต

ส+โลหิต

ผู้มีสายเลือดร่วมกัน (ร่วมท้อง). มักพูดเคลื่อนเป็น สายโลหิต

วโรกาส

วร+โอกาส

วร+โอกาศ

โอกาสอันประเสริฐ

โอสถ

โอสถ

โอสธ

ยารักษาโรค

มโหสถ

มหา+โอสถ

มหา+โอสธ

ยาอันวิเศษ

สมานฉันท์

สมาน+ฉนฺท

สมาน+ฉนฺทส

ความพอใจร่วมกัน หรือความเห็นพ้องกัน ในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เช่น ที่ประชุมมีความเห็นเป็นสมานฉันท์ในการเพิ่มค่าแรงคนงาน. (ไทย) ช่วงหลังความหมายของคำเริ่มถูกกลืนหายไปรวมในคำว่า ""ปรองดอง สามัคคี สมานฉันท์"" ความจริง ความปรองดองสามัคคี ไม่จำเป็นต้องเห็นตรงกัน (สมานฉันท์) ในทุกเรื่อง (ก็ยังรักสามัคคีกันได้อยู่)

โบสถ์

อุโปสถ

อุปวสถ, อุโปษธ

(ไทย) อุโบสถ (ตัดพยางค์หน้าออก) สถานที่สงฆ์ใช้ประชุมทำสังฆกรรม เช่น สวดพระปาติโมกข์ อุปสมบท มีสีมาเป็นเครื่องบอกเขต, อนุโลมเรียกสถานที่ประกอบพิธีกรรมของศาสนาอื่นว่า โบสถ์ เช่น โบสถ์พราหมณ์ โบสถ์คริสต์.


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ