ค้นเจอ 75 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "พ-ต-อ-พิเศษ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อาภัพ

อภพฺพ

อภวฺย

ไม่ควร, ไม่สมควร. (ไทย) ไม่เหมาะสม, ตกอับ, ไร้โชค

อยุธยา

อโยธฺยา

ชื่อเมืองหลวงเก่าของไทย ยืมมาจากคำว่า ""อโยธยา Ayodhya"" ซึ่งแปลว่า ""รบไม่แพ้"" ในวรรณคดีเป็นชื่อเมืองของพระรามในเรื่อง รามเกียรติ์/รามายณะ ตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศของอินเดีย (สมัยโบราณเรียกว่า เมืองสาเกต) ปัจจุบันฮินดูและมุสลิมต่างก็อ้างสิทธิ์ในเมืองนี้; ในอดีต พม่าเคยเรียก อยุธยา (Ayudhya/Ayodhya อโยเดีย) ว่า ""โยเดีย Yodia"" ซึ่งอาจเป็นเพราะต้องการให้มีความหมายว่า ""รบแพ้"" หรืออาจเป็นเพราะเสียงพูดที่กร่อนไปเองก็ได้

ตติยะ

ตติย

ตฺฤตีย

ที่สาม

ชลี

อญฺชลิ อญฺชุลิ

อญฺชลิ

กระพุ่มมือไหว้. (ไทย) อัญชลี ตัด อัญ, เป็น ชุลี บ้าง.

อัญชลี

อญฺชลิ อญฺชุลิ

อญฺชลิ

กระพุ่มมือไหว้

อโนทก

น+โอทก

ไม่มีน้ำ

เปรต

เปต

เปฺรต

ผู้ที่ตายไปแล้ว, สัตว์อบายประเภทหนึ่ง มีหลายชนิด

เมตตา ไมตรี

เมตฺตา เมต.ติ

ไมตฺร ไมตฺรี

ความเป็นเพื่อน, ความเป็นมิตร

วงกต

วงก วงฺกต

วกฺร

ชื่อภูเขาลูกหนึ่งในเรื่องมหาเวสสันดรชาดก ซึ่งมีทางเข้าออกวกวนอาจทำให้หลงทางได้, เรียกสั้นๆ ว่า เขาวงก์ ก็มี

เศวตฉัตร

เสตฉตฺต

เศฺวตจฺฉตฺร

ร่มสีขาว, ฉัตรขาว

อนาคต

น+อาคต

อนาคต

ยังไม่มาถึง

พยูห-, พยู่ห์

วฺยูห, พฺยูห

วฺยูห

กระบวน, หมู่, ประชุม, กองทัพ


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ