ค้นเจอ 1,240 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "คำสอนไทย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ฉันทามติ

ฉนฺท+มติ

ฉนฺทสฺ+มติ

(ไทย บัญญัติ) คำนี้ไม่มีในพจนานุกรม, และหากจะใช้ ควรเขียนว่า ฉันทมติ แปลตามศัพท์ว่า ความเห็น(ที่เกิดจาก)ความพอใจ(ร่วมกัน), ความเห็นร่วมกันด้วยความพอใจ. เข้าใจว่าบัญญัติขึ้นให้ตรงกับคำว่า consensus ที่หมายถึง ความคิดเห็นของส่วนใหญ่ (ที่สอดคล้องกันลงรอยกัน), มติมหาชน. = ฉันทานุมัติ (ฉันท+อนุ+มติ)

สมานฉันท์

สมาน+ฉนฺท

สมาน+ฉนฺทส

ความพอใจร่วมกัน หรือความเห็นพ้องกัน ในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เช่น ที่ประชุมมีความเห็นเป็นสมานฉันท์ในการเพิ่มค่าแรงคนงาน. (ไทย) ช่วงหลังความหมายของคำเริ่มถูกกลืนหายไปรวมในคำว่า ""ปรองดอง สามัคคี สมานฉันท์"" ความจริง ความปรองดองสามัคคี ไม่จำเป็นต้องเห็นตรงกัน (สมานฉันท์) ในทุกเรื่อง (ก็ยังรักสามัคคีกันได้อยู่)

วาสนา (วาด-สะ-หฺนา)

วาสนา

วาสนา

อาการกายวาจา ที่เป็นลักษณะพิเศษของบุคคล สั่งสมมานานจนเคยชินเป็นบุคคลิกเฉพาะ เช่น คำพูดติดปาก การเดินเร็วๆ หรือล่อกแล่ก. (ไทย) อำนาจบุญเก่า, กุศลที่ทำให้ได้รับลาภยศ เช่น เด็กคนนี้มีวาสนาดี มีพ่อแม่ร่ำรวย. ดู วาสนา

กฐิน

กฐิน

กฐิน

ผ้าที่ถวายพระที่จำพรรษาแล้ว

กฏุมพี

กุฏุมฺพี

กุฎุมฺพินฺ

คนมั่งมี. (ไทย) คนเลว

กนิษฐา

กนิฏฺฐ

ขนิษฺฐ

""ผู้น้อยที่สุด"", น้อง; นิ้วก้อย

กบฏ

กปฏ

กปฏ

ความทรยศ

กมล

กมล

กมล

ดอกบัว; ใจ

กร, กรณ์

กร กรณ

กรณ

ทำ

กรณีย์

กรณีย

กรณีย

(กิจ) ควรทำ

กรรดึก (เก่า)

กตฺติกา

กฺฤตฺติกา

เดือนสิบสอง, ดาวลูกไก่

กรรม

กมฺม

กรฺมนฺ

การกระทำ


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ