ผลการค้นหา

คำบาลีและสันสกฤตคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 46 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*สี*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โศก

โสก

โศก

ความทุกข์, ความเศร้า. (ไทย) ต้นอโศก ตัดพยางค์หน้า เป็น โศก, สีเขียวอ่อนอย่างสีใบอโศกอ่อน เรียกว่า สีโศก.

สยาม

สาม

ศฺยาม

ดำ, (สี)น้ำตาล

สิงห์

สีห

สิงฺห

สิงโต, ราชสีห์

สุวรรณ

สุวณฺณ

สุวรฺณ

ทอง ""มีสีงาม""

เสมา

สีมา

สีมา

เครื่องหมายบอกเขตสำหรับสงฆ์ทำสังฆกรรม

อยุธยา

อโยธฺยา

ชื่อเมืองหลวงเก่าของไทย ยืมมาจากคำว่า ""อโยธยา Ayodhya"" ซึ่งแปลว่า ""รบไม่แพ้"" ในวรรณคดีเป็นชื่อเมืองของพระรามในเรื่อง รามเกียรติ์/รามายณะ ตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศของอินเดีย (สมัยโบราณเรียกว่า เมืองสาเกต) ปัจจุบันฮินดูและมุสลิมต่างก็อ้างสิทธิ์ในเมืองนี้; ในอดีต พม่าเคยเรียก อยุธยา (Ayudhya/Ayodhya อโยเดีย) ว่า ""โยเดีย Yodia"" ซึ่งอาจเป็นเพราะต้องการให้มีความหมายว่า ""รบแพ้"" หรืออาจเป็นเพราะเสียงพูดที่กร่อนไปเองก็ได้

อัปยศ

อปยส

อลฺปยศ

ปราศจากยศ (เสื่อมชื่อเสียง, ขายหน้า)

อินทรีย์ (อิน-ซี)

อินฺทฺริย (อิน-ทฺริ-ยะ)

อินฺทฺริย

ความ เป็นใหญ่, เรียกอายตนะภายใน แต่ละอย่าง (มี 6 อย่าง) ว่า อินทรีย์ เพราะเป็นใหญ่ในการทำหน้าที่ของตนๆ เช่น ตาเป็นใหญ่ในการดู, หู เป็นใหญ่ในการได้ยิน ฯลฯ. (ไทย) ร่างกาย(และจิตใจ); สิ่งมีชีวิต. (ส่วน อินทรี เป็นชื่อของนกชนิดหนึ่ง ออกเสียงว่า อิน-ซี เหมือนกัน แต่เขียนไม่มี ย์)

โอม

โอม

คำที่ประกอบด้วยเสียง 3 เสียง คือ อ อุ ม [อ่านว่า อะ อุ มะ] รวมกัน ฮินดู (พราหมณ์) หมายถึง พระเจ้าทั้ง 3 คือ อ = พระศิวะ อุ = พระวิษณุ ม = พระพรหม; นับถือเป็นคำศักดิ์สิทธิ์, เป็นคำขึ้นต้นของการกล่าวมนต์.

กิตติ

กิตฺติ

กีรฺติ

เสียงเลื่องลือ

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด