ค้นเจอ 62 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*รม*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นิมิต

นิมฺมิต

นิรฺมิต

สร้าง, ทำ

โบสถ์

อุโปสถ

อุปวสถ, อุโปษธ

(ไทย) อุโบสถ (ตัดพยางค์หน้าออก) สถานที่สงฆ์ใช้ประชุมทำสังฆกรรม เช่น สวดพระปาติโมกข์ อุปสมบท มีสีมาเป็นเครื่องบอกเขต, อนุโลมเรียกสถานที่ประกอบพิธีกรรมของศาสนาอื่นว่า โบสถ์ เช่น โบสถ์พราหมณ์ โบสถ์คริสต์.

ปกติ, ปรกติ

ปกติ

ปฺรกฺฤติ

ธรรมดา

ประมาท

ปมาท

ปฺรมาท

มัวเมา, เลินเล่อ. (ไทย) ดูหมิ่น-หมิ่นประมาท (?? = ปรามาส)

ปรัมปรา

ปรมฺปรา

ปรมฺปรา

สืบๆ กันมา

ภมร, ภุมรา

ภมร

ภฺรมร

แมลงผึ้ง

ภูมิภาค

ภูมิ+ภาค

ภูมิ+ภาค

ส่วนของแผ่นดิน, ภาคพื้น. (ไทย) หัวเมือง; (ภูมิศาสตร์) อาณาบริเวณที่มีลักษณะบางอย่างเช่นลักษณะทางธรรมชาติ ทางเศรษฐกิจ ทางวัฒนธรรม ทางการเมืองคล้ายคลึงกันจนสามารถจัดเข้าพวกกันได้ และแตกต่างกับบริเวณใกล้เคียงโดยรอบ.

มัชช, ประมาท, มาทน์

มชฺช ปมาท มทน

มทฺย ปฺรมาท มทน

เมา, ประมาท

วิบาก

วิปาก

วิปาก

ผล, ผลกรรมดีชั่วที่มาให้ผล. (ไทย) ลำบาก

วิปลาส (วิบ-ปะ-ลาด)

วิปลฺลาส วิปริยาส

วิปรฺยาส

คลาดเคลื่อนไปจากธรรมดาสามัญ เช่น สติวิปลาส อักขรวิปลาส สัญญาวิปลาส. (ไทย) มักใช้ในความหมายว่า บ้า.

วิสามัญ

วิสามญฺญ

วิสามานฺย

ไม่ใช่ปรกติ, ไม่ธรรมดา

ศาสดา

สตฺถา [สตฺถุ]

ศาสฺตา ศาสตฺฤ

ผู้สอน, ครู; ผู้ตั้งลัทธิศาสนา เช่น ศาสดาทั้ง 6 (สตฺถาโร), คำเรียกพระพุทธเจ้าว่า พระบรมศาสดา (สตฺถา).


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ