ค้นเจอ 36 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "อ.ช."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อกตัญญู

อกตญฺญู

อ+กฺฤตชฺญ

ผู้ไม่รู้(คุณที่เขา)ทำ(ให้แก่ตน)แล้ว

อัษฎางค์

อฏฺฐงฺค

อษฺฏ+องฺค

องค์ 8, มีองค์ 8

อัสสุชล

อสฺสุชล

อศฺรุชล

น้ำตา

นุกูล

อนุกูล

ตามเกื้อหนุน. (ไทย) อนุกูล ตัด อ.

อำมาตย์

อมจฺจ

อมาตฺย

ขุนนางผู้ใหญ่. (ไทย) อมาตฺย แปลง อ เป็น อำ.

ปัจฉิมโอวาท

ปจฺฉิม+โอวาท

ปศฺจิม+อววาท

คำสั่งสอนสุดท้าย

อโนดาต

น+โอตตฺต

อนุ+อวตปฺต

""ไม่ร้อน"", ชื่อสระ

อสนีบาต

อสนิ อสนี+ปาต

อศนิปาต

การตกลงของสายฟ้า, ฟ้าผ่า, ไทยเขียนเป็น อสุนีบาต ก็มี

ดิเรก

อติเรก

อติเรก

เกินหนึ่ง (ใหญ่ยิ่ง, มาก, พิเศษ). (ไทย) อดิเรก ตัด อ.

ภิรมย์

อภิรมฺม

อภิ+รมฺย

ยินดียิ่ง, ดีใจยิ่ง. (ไทย) อภิรมย์ ตัด อ.

โอม

โอม

คำที่ประกอบด้วยเสียง 3 เสียง คือ อ อุ ม [อ่านว่า อะ อุ มะ] รวมกัน ฮินดู (พราหมณ์) หมายถึง พระเจ้าทั้ง 3 คือ อ = พระศิวะ อุ = พระวิษณุ ม = พระพรหม; นับถือเป็นคำศักดิ์สิทธิ์, เป็นคำขึ้นต้นของการกล่าวมนต์.

อุปัชฌาย์

อุปชฺฌาย

อุปาธฺยาย

พระเถระผู้รับรองบุคคลเข้ามาบวชในท่ามกลางสงฆ์ (สงฆ์ในที่นั้นเป็นผู้ตัดสินใจร่วมกันยอมรับให้เข้าหมู่เป็นภิกษุด้วยกันได้) และดูแลอบรมหลังจากบวชแล้ว, “ผู้เพ่งดูอยู่ใกล้ๆ”


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ