ค้นเจอ 96 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "ท-อ-ส*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิปลาส (วิบ-ปะ-ลาด)

วิปลฺลาส วิปริยาส

วิปรฺยาส

คลาดเคลื่อนไปจากธรรมดาสามัญ เช่น สติวิปลาส อักขรวิปลาส สัญญาวิปลาส. (ไทย) มักใช้ในความหมายว่า บ้า.

อโนทก

น+โอทก

ไม่มีน้ำ

สาโลหิต

สาโลหิต

ส+โลหิต

ผู้มีสายเลือดร่วมกัน (ร่วมท้อง). มักพูดเคลื่อนเป็น สายโลหิต

นิรเทศ

นิรเทส

นิรฺเทส

ไม่มีถิ่นที่

สุทโธทนะ

สุทฺธ+โอทน

ศุทฺธ+โอทน

ชื่อพระบิดาของเจ้าชายสิทธัตถะ ""ข้าวสุกหมดจด""

อัญมณี

อญฺญ+มณิ

"แก้วมณีอื่นๆ". (ไทย) รัตนชาติที่เจียระไนแล้ว, แก้วมณีอื่นๆ นอกจากเพชรพลอย

อัฒจันทร์

อฑฺฒจนฺท

อรฺธจนฺทฺร

พระจันทร์ครึ่งดวง. (ไทย) ที่นั่งในสนามกีฬาเป็นรูปพระจันทร์ครึ่งดวง

อาภรณ์

อภรณ

ปุริส

ปุริส

ปุรุษ

ผู้ชาย

อยุธยา

อโยธฺยา

ชื่อเมืองหลวงเก่าของไทย ยืมมาจากคำว่า ""อโยธยา Ayodhya"" ซึ่งแปลว่า ""รบไม่แพ้"" ในวรรณคดีเป็นชื่อเมืองของพระรามในเรื่อง รามเกียรติ์/รามายณะ ตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศของอินเดีย (สมัยโบราณเรียกว่า เมืองสาเกต) ปัจจุบันฮินดูและมุสลิมต่างก็อ้างสิทธิ์ในเมืองนี้; ในอดีต พม่าเคยเรียก อยุธยา (Ayudhya/Ayodhya อโยเดีย) ว่า ""โยเดีย Yodia"" ซึ่งอาจเป็นเพราะต้องการให้มีความหมายว่า ""รบแพ้"" หรืออาจเป็นเพราะเสียงพูดที่กร่อนไปเองก็ได้

อุทธบาท

อุทฺธปาท

อูรฺธฺวมฺ+ปาท

มีเท้าขึ้น, เท้าชี้ฟ้า

อัฐ

อฏฺฐ

อษฺฏนฺ

แปด


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ