ค้นเจอ 559 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*ไทย-*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พุทรา (พุด-ซา)

พทร

พทร

ผลไม้ชนิดหนึ่ง. (ไทย) เติมสระอุ (และสระอา)

มัชช, ประมาท, มาทน์

มชฺช ปมาท มทน

มทฺย ปฺรมาท มทน

เมา, ประมาท

มารดา (มาน-ดา)

มาตา (มาตุ)

มาตฺฤ

แม่. (ไทย) เติม ร.

มารยา (มาน-ยา)

มายา

มายา

การลวง, การแสร้งทำ. (ไทย) มายา เติม ร.

เมรุ (เมน), เมรุ- (เม-รุ-)

เมรุ

เมรุ

ชื่อภูเขากลางจักรวาล มียอดเป็นที่ตั้งแห่งเมืองสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ซึ่งพระอินทร์อยู่. (ไทย) ที่เผาศพ.

เมตตา ไมตรี

เมตฺตา เมต.ติ

ไมตฺร ไมตฺรี

ความเป็นเพื่อน, ความเป็นมิตร

ฤกษ์ (เริก)

ฤกฺษ

หมี; ดาวจรเข้, ดาวนพเคราะห์. (ไทย) คราวหรือเวลาที่กำหนดหรือคาดว่าจะให้ผล เช่น ฤกษ์ดี ฤกษ์ร้าย; ดาวที่มีแสงสว่างในตัวเอง.

ฤดู, อุตุ

อุตุ

ฤตุ

ฤดู, ดินฟ้าอากาศ. (ไทย ปาก) +สบาย เช่น นอนหลับอุตุ.

ฤษี ฤๅษี

อิสิ

ฤษิ

นักบวชผู้อยู่ในป่า

โลก, โลกย, โลกีย์

โลก โลกิย

โลก เลากฺย

เห็น

วาสนา (วาด-สะ-หฺนา)

วาสนา

วาสนา

อาการกายวาจา ที่เป็นลักษณะพิเศษของบุคคล สั่งสมมานานจนเคยชินเป็นบุคคลิกเฉพาะ เช่น คำพูดติดปาก การเดินเร็วๆ หรือล่อกแล่ก. (ไทย) อำนาจบุญเก่า, กุศลที่ทำให้ได้รับลาภยศ เช่น เด็กคนนี้มีวาสนาดี มีพ่อแม่ร่ำรวย. ดู วาสนา

วิกฤต วิกฤติ (วิ-กฺริด)

วิกติ

วิกติ

ทำให้แปลก, ทำให้วิเศษ, ทำให้หลากหลาย, การเปลี่ยนแปลง. (ไทย) อยู่ในขั้นล่อแหลมต่ออันตราย.


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ