ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
วฑฺฒน
วรฺธน
ความเจริญ
วาสนา
อาการกายวาจา ที่เป็นลักษณะพิเศษของบุคคล สั่งสมมานานจนเคยชินเป็นบุคคลิกเฉพาะ เช่น คำพูดติดปาก การเดินเร็วๆ หรือล่อกแล่ก. (ไทย) อำนาจบุญเก่า, กุศลที่ทำให้ได้รับลาภยศ เช่น เด็กคนนี้มีวาสนาดี มีพ่อแม่ร่ำรวย. ดู วาสนา
วินาส
วินาศ
พินาศ, ความป่นปี้, ความฉิบหาย
วิปสฺสนา
วิปศฺยนา, วิทรฺศนา
ความเห็นแจ้ง
เวทนา
ความรู้สึกสุข ทุกข์ ไม่สุขไม่ทุกข์. (ไทย) ความสงสาร.
สาสน
ศาสน
คำสอน, คำสั่งสอน; (ไทย) ลัทธิความเชื่อถือของมนุษย์.
ฐาปน
สฺถาปน
การตั้งไว้
เสนา
กองทัพ, ทหาร
น+อาคต
อนาคต
ยังไม่มาถึง
น+อาจาร
อนฺ+อาจาร
ประพฤติชั่ว
น+นาถ
อ+นาถ
ไม่มีที่พึ่ง. (ไทย) น่าสังเวช, น่าสลดใจ
น+อาทร
อนฺ+อาทร
ไม่เอาใจใส่, ไม่เอื้อเฟื้อ