ค้นเจอ 51 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*ชื่อ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

เมรุ (เมน), เมรุ- (เม-รุ-)

เมรุ

เมรุ

ชื่อภูเขากลางจักรวาล มียอดเป็นที่ตั้งแห่งเมืองสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ซึ่งพระอินทร์อยู่. (ไทย) ที่เผาศพ.

รามเกียรติ์

ราม+กิตฺติ

ราม+กีรฺติ

ชื่อเสียงของพระราม; เรื่องที่ดัดแปลงจากวรรณคดีประเภทมหากาพย์ของอินเดีย ที่ชื่อว่า รามายณะ (แปลว่า เรื่องราวของพระราม)

ลีลา

ลีลา

ลีลา

เยื้องกราย, ทำนองงาม, ท่าทางอันงาม เช่น พุทธลีลา ชื่อพระพุทธรูปปางหนึ่ง.

วงกต

วงก วงฺกต

วกฺร

ชื่อภูเขาลูกหนึ่งในเรื่องมหาเวสสันดรชาดก ซึ่งมีทางเข้าออกวกวนอาจทำให้หลงทางได้, เรียกสั้นๆ ว่า เขาวงก์ ก็มี

วรวิหาร

วร+วิหาร

วร+วิหาร+ย

ที่อยู่อันประเสริฐ. (ไทย) คำต่อท้ายชื่อวัด บอกว่าเป็นพระอารามหลวง ประเภทหนึ่ง.

วิญญาณ

วิญฺญาณ

วิชฺญาน

ความ รับรู้ เช่น จักษุวิญญาณ คือ ความรับรู้ทางตา. (ไทย) สิ่งที่เชื่อกันว่ามีอยู่ในกายเมื่อมีชีวิต เมื่อตายจะออกจากกายล่องลอยไปหาที่เกิดใหม่ (ขัดกับหลักพระพุทธศาสนา)

ศาสน- ศาสนา

สาสน

ศาสน

คำสอน, คำสั่งสอน; (ไทย) ลัทธิความเชื่อถือของมนุษย์.

ศุกร์

สุกฺก

ศุกฺร

ดาวศุกร์; ชื่อวันที่ 6 ของสัปดาห์

สมญา

สมญฺญา

สมาชฺญา

ชื่อ. ดู สมัญญา. (ไทย) สมัญญา ตัด ญฺ

สมัญญา

สมญฺญา

สมาชฺญา

ชื่อเครื่องรู้เสมอ, นาม, ชื่อ; ชื่อที่มีผู้ยกย่องหรือตั้งให้ เช่น พระพุทธเจ้าได้รับสมัญญาว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพราะเป็นผู้ตรัสรู้เองโดยชอบ

สมาน

สมาน

สมาน

เสมอกัน, เท่ากัน. (ไทย) [สะ-หฺมาน] เชื่อม, ผูกพัน

สังขยา

สงฺขฺยา

สํขฺยา

การนับ, การคำนวณ. (ไทย) ชื่อขนม.


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ