ค้นเจอ 45 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*คำ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วาสนา (วาด-สะ-หฺนา)

วาสนา

วาสนา

อาการกายวาจา ที่เป็นลักษณะพิเศษของบุคคล สั่งสมมานานจนเคยชินเป็นบุคคลิกเฉพาะ เช่น คำพูดติดปาก การเดินเร็วๆ หรือล่อกแล่ก. (ไทย) อำนาจบุญเก่า, กุศลที่ทำให้ได้รับลาภยศ เช่น เด็กคนนี้มีวาสนาดี มีพ่อแม่ร่ำรวย. ดู วาสนา

วิตก

วิตกฺก

วิตรฺก

ความตรึก, ความตริ, ความคิด. (ไทย) เป็นทุกข์, ร้อนใจ, กังวล, มักใช้เข้าคู่กับคำกังวล เป็น วิตกกังวล

ศาสดา

สตฺถา [สตฺถุ]

ศาสฺตา ศาสตฺฤ

ผู้สอน, ครู; ผู้ตั้งลัทธิศาสนา เช่น ศาสดาทั้ง 6 (สตฺถาโร), คำเรียกพระพุทธเจ้าว่า พระบรมศาสดา (สตฺถา).

ศาสน- ศาสนา

สาสน

ศาสน

คำสอน, คำสั่งสอน; (ไทย) ลัทธิความเชื่อถือของมนุษย์.

สนเทศ, สันเทศ

สนฺเทส

สนฺเทศ

แสดง. (ไทย) คำสั่ง, ข่าวสาร, ใบบอก.

สมานฉันท์

สมาน+ฉนฺท

สมาน+ฉนฺทส

ความพอใจร่วมกัน หรือความเห็นพ้องกัน ในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เช่น ที่ประชุมมีความเห็นเป็นสมานฉันท์ในการเพิ่มค่าแรงคนงาน. (ไทย) ช่วงหลังความหมายของคำเริ่มถูกกลืนหายไปรวมในคำว่า ""ปรองดอง สามัคคี สมานฉันท์"" ความจริง ความปรองดองสามัคคี ไม่จำเป็นต้องเห็นตรงกัน (สมานฉันท์) ในทุกเรื่อง (ก็ยังรักสามัคคีกันได้อยู่)

สวัสดี

โสตฺถิ (สุ+อตฺถิ)

สฺวสฺติ (สุ+อสฺติ)

""มี (สิ่ง)ดี ดีงาม"". (ไทย) คำทักทาย

สวาหะ

สฺวาห (สุ+อาห)

สฺวาห (สุ+อาห)

กล่าวดีแล้ว (บทสุดท้ายของคำเสกเป่า)

สังขยา

สงฺขฺยา

สํขฺยา

การนับ, การคำนวณ. (ไทย) ชื่อขนม.

สัมโมทนียกถา

สมฺโมทนียกถา

สมฺโมทนีย+กถา

ถ้อยคำเป็นที่บันเทิงใจ

สาร

สาร

สาร

สาระ, แก่น, เนื้อแท้, สำคัญ เช่น แก่นสาร; กำลัง เช่น ช้างสาร. (ไทย) ข้อความ, ถ้อยคำ, เรื่องราว, เช่น ส่งสาร, สื่อสาร, นิตยสาร; ข้าวที่เอาเปลือกออกแล้ว (ข้าวสาน)

สาสน-, สาสน์ (สาด)

สาสน

ศาสน

คำสั่งสอน เช่น สาสนธรรม, พุทธสาสน์


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ