ผลการค้นหา

ค้นเจอ 42 รายการ

ปราณี

ปาณี

ปฺราณินฺ

""ผู้มีลมหายใจ"", ผู้มีชีวิต, สัตว์, คน

ปัจเจกชน

ปจฺเจกชน

ปฺรตฺเยกชน

คนหนึ่งเฉพาะ

พาล

อ่อน เขลา. (ไทย) คนชั่วร้าย, คนเกเร.

มนุษย์

มนุสฺส

มนุษฺย

คน

รัฐบุรุษ

รฏฺฐ+ปุริส

ราษฺฏร+ปุรุษ

คนสำคัญของประเทศ

วัลลภ

วลฺลภ

คนคุ้นเคย, คนสนิท; คนน่ารัก น่าเอ็นดู; คนดูแลกิจการ

วาสนา (วาด-สะ-หฺนา)

วาสนา

อาการกายวาจา ที่เป็นลักษณะพิเศษของบุคคล สั่งสมมานานจนเคยชินเป็นบุคคลิกเฉพาะ เช่น คำพูดติดปาก การเดินเร็วๆ หรือล่อกแล่ก. (ไทย) อำนาจบุญเก่า, กุศลที่ทำให้ได้รับลาภยศ เช่น เด็กคนนี้มีวาสนาดี มีพ่อแม่ร่ำรวย. ดู วาสนา

วุฒิ

วุฑฺฒิ

วฺฤทฺธิ

ผู้เฒ่า, ผู้เจริญ; แก่ เป็นไปในอรรถคือ 1.เถร (คนแก่) 2.ปณฺฑิต (ผู้รู้) ความเจริญ, ความเป็นผู้ใหญ่. (ไทย) +ภูมิรู้

ศพ

สว

ศว

ร่างคนตาย

สมถะ

สมถ

ศมถ

การทำใจให้สงบโดยเพ่งสิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นอารมณ์. (ไทย) มักน้อย เช่น คนสมถะมีความเป็นอยู่เรียบง่าย

สมานฉันท์

สมาน+ฉนฺท

สมาน+ฉนฺทส

ความพอใจร่วมกัน หรือความเห็นพ้องกัน ในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เช่น ที่ประชุมมีความเห็นเป็นสมานฉันท์ในการเพิ่มค่าแรงคนงาน. (ไทย) ช่วงหลังความหมายของคำเริ่มถูกกลืนหายไปรวมในคำว่า ""ปรองดอง สามัคคี สมานฉันท์"" ความจริง ความปรองดองสามัคคี ไม่จำเป็นต้องเห็นตรงกัน (สมานฉันท์) ในทุกเรื่อง (ก็ยังรักสามัคคีกันได้อยู่)

สัตบุรุษ

สปฺปุริส

สตฺปุรุษ

คนดี

คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด