ค้นเจอ 40 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "อ-ช-พ"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อัฒ, อรรธ

อฑฺฒ

อรฺธ

ครึ่ง

อาภัพ

อภพฺพ

อภวฺย

ไม่ควร, ไม่สมควร. (ไทย) ไม่เหมาะสม, ตกอับ, ไร้โชค

ชลี

อญฺชลิ อญฺชุลิ

อญฺชลิ

กระพุ่มมือไหว้. (ไทย) อัญชลี ตัด อัญ, เป็น ชุลี บ้าง.

อัญชลี

อญฺชลิ อญฺชุลิ

อญฺชลิ

กระพุ่มมือไหว้

อโนทก

น+โอทก

ไม่มีน้ำ

พยูห-, พยู่ห์

วฺยูห, พฺยูห

วฺยูห

กระบวน, หมู่, ประชุม, กองทัพ

อัญมณี

อญฺญ+มณิ

"แก้วมณีอื่นๆ". (ไทย) รัตนชาติที่เจียระไนแล้ว, แก้วมณีอื่นๆ นอกจากเพชรพลอย

อัฒจันทร์

อฑฺฒจนฺท

อรฺธจนฺทฺร

พระจันทร์ครึ่งดวง. (ไทย) ที่นั่งในสนามกีฬาเป็นรูปพระจันทร์ครึ่งดวง

อาภรณ์

อภรณ

อนาถ

น+นาถ

อ+นาถ

ไม่มีที่พึ่ง. (ไทย) น่าสังเวช, น่าสลดใจ

อยุธยา

อโยธฺยา

ชื่อเมืองหลวงเก่าของไทย ยืมมาจากคำว่า ""อโยธยา Ayodhya"" ซึ่งแปลว่า ""รบไม่แพ้"" ในวรรณคดีเป็นชื่อเมืองของพระรามในเรื่อง รามเกียรติ์/รามายณะ ตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศของอินเดีย (สมัยโบราณเรียกว่า เมืองสาเกต) ปัจจุบันฮินดูและมุสลิมต่างก็อ้างสิทธิ์ในเมืองนี้; ในอดีต พม่าเคยเรียก อยุธยา (Ayudhya/Ayodhya อโยเดีย) ว่า ""โยเดีย Yodia"" ซึ่งอาจเป็นเพราะต้องการให้มีความหมายว่า ""รบแพ้"" หรืออาจเป็นเพราะเสียงพูดที่กร่อนไปเองก็ได้

อัฐ

อฏฺฐ

อษฺฏนฺ

แปด


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ