ค้นเจอ 23 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "สายา"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

วิปลาส (วิบ-ปะ-ลาด)

วิปลฺลาส วิปริยาส

วิปรฺยาส

คลาดเคลื่อนไปจากธรรมดาสามัญ เช่น สติวิปลาส อักขรวิปลาส สัญญาวิปลาส. (ไทย) มักใช้ในความหมายว่า บ้า.

มโหสถ

มหา+โอสถ

มหา+โอสธ

ยาอันวิเศษ

โอสถ

โอสถ

โอสธ

ยารักษาโรค

ปฏิกิริยา

ปฏิกิริยา

ปฺรติกฺริยา

กิริยาสะท้อนกลับ

ชันษา (ชัน-นะ-)

ชนวสฺส

ชนฺมวรฺษ

ชนมพรรษา [ชน-มะ-พัน-สา] อายุ. ขวบปีที่เกิดมา. (ไทย) ลบ ม

อัญชัน

อญฺชน

อญฺชนํ

ยาสำหรับหยอด (ตา). (ไทย) ดอกอัญชัน, แร่พลวง??

การบูร

กปฺปุร

กฺรบูร

ต้นชนิดหนึ่ง กลั่นน้ำมันกลิ่นฉุนร้อน ใช้ทำยา

พยาธิ

พฺยาธิ, วฺยาธิ

วฺยาธิ

(พะ-ยา-ทิ) ความเจ็บไข้ เช่น โรคาพยาธิ. (ไทย) (พะ-ยาด) สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง เช่น พยาธิไส้เดือน

สิทธัตถะ

สิทฺธตฺถ

สิทฺธารฺถ

""ผู้ที่สำเร็จความมุ่งหมายแล้ว"", พระราชกุมารนามว่าสิทธัตถะ (ทรงสถานะเป็นพระมหาโพธิสัตว์ก่อนตรัสรู้, จึงไม่ควรใช้คำว่า ""พระพุทธเจ้าน้อย"" หากถือเคร่งครัด) ผู้ได้ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าในภายหลัง; เมล็ดพันธุ์ผักกาด (สาสป).

ญาติธรรม

ญาติ+ธมฺม

ชฺญาต+ธรฺม

ญาติธรรม (ยา-ติ-ทำ) ธรรมของญาติ(ที่พึงปฏิบัติต่อกัน) แปลจากหลังไปหน้า. (ไทย) ญาติธรรม (ยาด-ทำ) บุคคลที่ถือเป็นญาติทางธรรม. แปลจากหน้าไปหลัง (ไม่ควรอ่านว่า ยาด-ติ-ทำ เพราะจะกลายเป็นศัพท์สมาส ยกเว้น ญาติพี่น้อง (ยาด-ติ-พี่น้อง เพราะเป็นภาษาปาก)

อยุธยา

อโยธฺยา

ชื่อเมืองหลวงเก่าของไทย ยืมมาจากคำว่า ""อโยธยา Ayodhya"" ซึ่งแปลว่า ""รบไม่แพ้"" ในวรรณคดีเป็นชื่อเมืองของพระรามในเรื่อง รามเกียรติ์/รามายณะ ตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศของอินเดีย (สมัยโบราณเรียกว่า เมืองสาเกต) ปัจจุบันฮินดูและมุสลิมต่างก็อ้างสิทธิ์ในเมืองนี้; ในอดีต พม่าเคยเรียก อยุธยา (Ayudhya/Ayodhya อโยเดีย) ว่า ""โยเดีย Yodia"" ซึ่งอาจเป็นเพราะต้องการให้มีความหมายว่า ""รบแพ้"" หรืออาจเป็นเพราะเสียงพูดที่กร่อนไปเองก็ได้


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ