ผลการค้นหา

คำมาลี* *คำมาลี *คำมาลี*
คำบาลีและสันสกฤตคำศัพท์/สำนวน ทั้งหมดบทความ
ค้นเจอ 36 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "คำมาลี"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

นิบาต

นิปาต

นิปาต

ตกลง (ชื่อคัมภีร์และคำในไวยากรณ์)

สวาหะ

สฺวาห (สุ+อาห)

สฺวาห (สุ+อาห)

กล่าวดีแล้ว (บทสุดท้ายของคำเสกเป่า)

กริยา

กิริยา, กฺริยา

กฺริยา

ชนิดของคำที่แสดงการกระทำ อาการ

สวัสดี

โสตฺถิ (สุ+อตฺถิ)

สฺวสฺติ (สุ+อสฺติ)

""มี (สิ่ง)ดี ดีงาม"". (ไทย) คำทักทาย

อาวุโส

อาวุโส

อายุษฺมตฺ

คำที่ผู้ใหญ่เรียกผู้น้อย; คำที่พระผู้ใหญ่หรือที่มีพรรษามากกว่า เรียกพระผู้น้อยหรือที่มีพรรษาน้อยกว่า; ความมีอายุมากกว่า หรือมีประสบการณ์ในอาชีพมากกว่า

ศาสน- ศาสนา

สาสน

ศาสน

คำสอน, คำสั่งสอน; (ไทย) ลัทธิความเชื่อถือของมนุษย์.

คาถา

คาถา

คาถา

คำประพันธ์ประเภทร้อยกรองในภาษาบาลี, อัตราของฉันท์ คือ 4 บาท เรียกว่า คาถาหนึ่ง. (ไทย) คาถาอาคม, คำเสกที่ถือว่าศักดิ์สิทธิ์.

สาบาน

สปน

ศปน

ด่า, แช่ง. (ไทย) กล่าวคำปฏิญาณโดยอ้างสิ่งศักดิ์สิทธิ์เป็นพยาน

ตุ๊

สาธุ

สาธุ

(ไทย) คำสำหรับเรียกพระภิกษุ ทางภาคเหนือ กร่อนมาจาก สาธุ

โอม

โอม

คำที่ประกอบด้วยเสียง 3 เสียง คือ อ อุ ม [อ่านว่า อะ อุ มะ] รวมกัน ฮินดู (พราหมณ์) หมายถึง พระเจ้าทั้ง 3 คือ อ = พระศิวะ อุ = พระวิษณุ ม = พระพรหม; นับถือเป็นคำศักดิ์สิทธิ์, เป็นคำขึ้นต้นของการกล่าวมนต์.

ดรรชนี, ดัชนี

ตชฺชนี

ตรฺชนี

นิ้วชี้, บัญชีคำเรียงตามลำดับอักษรที่พิมพ์ไว้ส่วนท้ายของหนังสือ (index)

เถน

เถน

เสฺตน

ลัก, ขโมย; สมัยก่อน คนไทยใช้เป็นคำอุทาน/ด่า เช่น ไอ้เถน!.

 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ

ดูหมวดหมู่ทั้งหมด