ค้นเจอ 31 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*มิ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

ภูมิฐาน

ภูมิ+ฐาน

ภูมิ+

(ไทย) มีสง่า, ผึ่งผาย. (บาลี ไม่มีที่ใช้ - ส่วนแห่งแผ่นดิน, แผ่นดินที่เป็นภาคหรือเป็นส่วนๆ)

ภูมิภาค

ภูมิ+ภาค

ภูมิ+ภาค

ส่วนของแผ่นดิน, ภาคพื้น. (ไทย) หัวเมือง; (ภูมิศาสตร์) อาณาบริเวณที่มีลักษณะบางอย่างเช่นลักษณะทางธรรมชาติ ทางเศรษฐกิจ ทางวัฒนธรรม ทางการเมืองคล้ายคลึงกันจนสามารถจัดเข้าพวกกันได้ และแตกต่างกับบริเวณใกล้เคียงโดยรอบ.

มิจฉา

มิจฺฉา

มิถฺยา

ผิด

มิติ

มิต

มิต

(ไทย) การวัด, การนับ

มิตร

มิตฺต

มิตฺร

เพื่อน, มิตร

ยุทธภูมิ

ยุทฺธ+ภูมิ

ยุทฺธ+ภูมิ

สนามรบ

เคราะห์

คห

คฺรห

การจับ ยึด บังคับ. (ไทย) สิ่งที่นำผลให้โดยมิได้คาดหมาย

ธุรการ

ธุร+การ

ธุร+การ

(ไทย บัญญัติ) การจัดกิจการงานโดยส่วนรวมของแต่ละหน่วย ซึ่งมิใช่งานวิชาการ

บารมี

ปารมี ปารมิตา

ปารมิตา

คุณความดีที่ได้บำเพ็ญมา

ประมาท

ปมาท

ปฺรมาท

มัวเมา, เลินเล่อ. (ไทย) ดูหมิ่น-หมิ่นประมาท (?? = ปรามาส)

เมตตา ไมตรี

เมตฺตา เมต.ติ

ไมตฺร ไมตฺรี

ความเป็นเพื่อน, ความเป็นมิตร

รังสี

รํสิ รสฺมิ

รศฺมิ

แสง, แดด; เชือก. (ไทย) ลำแสง.


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ