ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
ภูมิ+ฐาน
ภูมิ+
(ไทย) มีสง่า, ผึ่งผาย. (บาลี ไม่มีที่ใช้ - ส่วนแห่งแผ่นดิน, แผ่นดินที่เป็นภาคหรือเป็นส่วนๆ)
ภูมิ+ภาค
ส่วนของแผ่นดิน, ภาคพื้น. (ไทย) หัวเมือง; (ภูมิศาสตร์) อาณาบริเวณที่มีลักษณะบางอย่างเช่นลักษณะทางธรรมชาติ ทางเศรษฐกิจ ทางวัฒนธรรม ทางการเมืองคล้ายคลึงกันจนสามารถจัดเข้าพวกกันได้ และแตกต่างกับบริเวณใกล้เคียงโดยรอบ.
มิจฺฉา
มิถฺยา
ผิด
มิต
(ไทย) การวัด, การนับ
มิตฺต
มิตฺร
เพื่อน, มิตร
ยุทฺธ+ภูมิ
สนามรบ
คห
คฺรห
การจับ ยึด บังคับ. (ไทย) สิ่งที่นำผลให้โดยมิได้คาดหมาย
ธุร+การ
(ไทย บัญญัติ) การจัดกิจการงานโดยส่วนรวมของแต่ละหน่วย ซึ่งมิใช่งานวิชาการ
ปารมี ปารมิตา
ปารมิตา
คุณความดีที่ได้บำเพ็ญมา
ปมาท
ปฺรมาท
มัวเมา, เลินเล่อ. (ไทย) ดูหมิ่น-หมิ่นประมาท (?? = ปรามาส)
เมตฺตา เมต.ติ
ไมตฺร ไมตฺรี
ความเป็นเพื่อน, ความเป็นมิตร
รํสิ รสฺมิ
รศฺมิ
แสง, แดด; เชือก. (ไทย) ลำแสง.