ค้นเจอ 59 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*ชน*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อนุชน

อนุ+ชน

อนุชน

ชนรุ่นหลัง

อภิชน

อภิชน

อภิชน

ชนผู้ยิ่งใหญ่

กริยา

กิริยา, กฺริยา

กฺริยา

ชนิดของคำที่แสดงการกระทำ อาการ

การบูร

กปฺปุร

กฺรบูร

ต้นชนิดหนึ่ง กลั่นน้ำมันกลิ่นฉุนร้อน ใช้ทำยา

คนโท

กุณฺฑ

กุณฺฑ

หม้อ, กระถาง. (ไทย) ภาชนะใส่น้ำดื่ม

โคตรภู (โคด-ตฺระ-พู)

โคตฺรภู

โคตฺรภู

บุคคลผู้ตั้งอยู่ในญาณซึ่งเป็นลำดับอริยมรรค คือกำลังก้าวล่วงพ้นความเป็นปุถุชน เข้าสู่ความเป็นอริยะ = โคตรภูบุคคล; ภิกษุสงฆ์ที่ไม่เคร่งครัดในศาสนา มีวัตรปฎิบัติห่างจากธรรมวินัย แต่ยังมีเครื่องแสดงเพศภาวะอยู่ เช่น ผ้าเหลืองพันคอ (กาสาวกณฺฐา) เป็นต้น ถือตนว่ายังเป็นภิกษุสงฆ์อยู่ เรียกว่า โคตรภูสงฆ์/โคตรภูภิกษุ, สงฆ์ในระยะหัวต่อจะสิ้นศาสนา

โฆษณา

โฆสนา

โฆษณา

โห่ร้อง, ป่าวร้อง, กึกก้อง. (ไทย) เผยแพร่ข้อความแก่สาธารณชน

ฉันทามติ

ฉนฺท+มติ

ฉนฺทสฺ+มติ

(ไทย บัญญัติ) คำนี้ไม่มีในพจนานุกรม, และหากจะใช้ ควรเขียนว่า ฉันทมติ แปลตามศัพท์ว่า ความเห็น(ที่เกิดจาก)ความพอใจ(ร่วมกัน), ความเห็นร่วมกันด้วยความพอใจ. เข้าใจว่าบัญญัติขึ้นให้ตรงกับคำว่า consensus ที่หมายถึง ความคิดเห็นของส่วนใหญ่ (ที่สอดคล้องกันลงรอยกัน), มติมหาชน. = ฉันทานุมัติ (ฉันท+อนุ+มติ)

ชันษา (ชัน-นะ-)

ชนวสฺส

ชนฺมวรฺษ

ชนมพรรษา [ชน-มะ-พัน-สา] อายุ. ขวบปีที่เกิดมา. (ไทย) ลบ ม

ชัย

ชย

ชย

ชนะ

ทุรราช, ทรราช

ทุรราช

ทุสฺ+ราชนฺ

พระราชาชั่ว, ผู้ปกครองชั่ว

นรินทร์

นร+อินฺท

นร+อินฺทฺร

จอมคน, ผู้เป็นใหญ่กว่าชน (พระเจ้าแผ่นดิน)


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ