ค้นเจอ 242 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "ภาษาไทย ม.ต้น"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

สถาบัน

ฐาปน

สฺถาปน

(ไทย สังคม) สิ่งซึ่งสังคมจัดตั้งให้มีขึ้น เพราะเห็นว่ามีประโยชน์ และจำเป็นแก่วิถีชีวิต เช่น สถาบันครอบครัว สถาบันศาสนา.

อินทรธนู (อิน-ทะ-นู)

อินฺทธนุ

อินฺทฺรธนุ

รุ้งกินน้ำ ""ธนูของพระอินทร์"". (ไทย) เครื่องประดับบ่าเพื่อแสดงยศ; ชื่อลายขอบที่เป็นกระหนก.

วิตก

วิตกฺก

วิตรฺก

ความตรึก, ความตริ, ความคิด. (ไทย) เป็นทุกข์, ร้อนใจ, กังวล, มักใช้เข้าคู่กับคำกังวล เป็น วิตกกังวล

วิปลาส (วิบ-ปะ-ลาด)

วิปลฺลาส วิปริยาส

วิปรฺยาส

คลาดเคลื่อนไปจากธรรมดาสามัญ เช่น สติวิปลาส อักขรวิปลาส สัญญาวิปลาส. (ไทย) มักใช้ในความหมายว่า บ้า.

ศักย์, ศักยะ

สกฺก

ศกฺย, ศกฺต

อาจ; สมควร, เหมาะสม. (ไทย ไฟฟ้า) พลังงานที่ใช้ดันกระแสไฟฟ้า ณ จุดใดจุดหนึ่ง มีหน่วยเป็นโวลต์.

สมถะ

สมถ

ศมถ

การทำใจให้สงบโดยเพ่งสิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นอารมณ์. (ไทย) มักน้อย เช่น คนสมถะมีความเป็นอยู่เรียบง่าย

สัมฤทธิ์

สมิทฺธิ

สมฺฤทฺธิ

ความ สำเร็จ. (ไทย) โลหะเจือชนิดหนึ่ง ส่วนใหญ่ประกอบด้วยทองแดงกับดีบุก, ทองสัมฤทธิ์หรือ ทองบรอนซ์ (bronze) ก็เรียก, โบราณเขียนว่า สำริด.

จักรพรรดิ (จัก-กะ-พัด)

จกฺกวตฺติ

จกฺรวรฺตินฺ

(พระราชา) ผู้ยังจักรให้เป็นไป, พระราชาจักรพรรดิ ผู้มีรัตนะ 7, จักรพรรดิราช. (ไทย) ประมุขของจักรวรรดิ = emperor.

ดนตรี

ตนฺติ

ตนฺตฺรินฺ

แบบแผน, ระเบียบ, สาย, เส้นด้าย, แผ่ไป, สายพิณ, พุทธวจนะ, แถว, บาลี. (ไทย) ลำดับเสียงอันไพเราะ.

ภูมิ

ภูมิ

ภูมิ

แผ่นดิน. (ไทย) + (พูม) พื้น, ชั้น, พื้นเพ, ความรู้ เช่น อวดภูมิ/อมภูมิ; สง่า, โอ่โถง, องอาจ, ผึ่งผาย เช่น วางภูมิ.

สงสาร

สํสาร

สํสาร

การวนเวียน(ตายเวียนเกิด), การท่องเที่ยว(ตายเกิดในภพ 3). (ไทย) เห็นใจ ในความเดือดร้อนความทุกข์ของผู้อื่น=กรุณา.

กรรมการ

กมฺมกโร

กรฺมการ

ผู้ทำการงาน. (ไทย) ผู้ได้รับเลือกหรือแต่งตั้งเข้าเป็นคณะร่วมกันทำงานหรือกระทำกิจการบางอย่างซึ่งได้รับมอบหมาย, เมื่อรวมกันเป็นคณะ เรียกว่า คณะกรรมการ


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ