ค้นเจอ 234 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "สอบภาษาไทย"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

มารยาท

มริยาทา

มรฺยาทา

เขตแดน. (ไทย) กิริยาวาจาที่ถือว่าสุภาพเรียบร้อยถูกกาลเทศะ, มารยาท ก็ว่า.

โยธา

โยธ โยธี

โยธ โยธินฺ

นักรบ, ทหาร, (ไทย) นักรบ, งานที่ใช้กำลังกายก่อสร้าง

สมบัติ

สมฺปตฺติ

สมฺปตฺติ

ความถึงพร้อม, เต็มที่. (ไทย) ของที่มีค่า หมายถึง ทรัพย์สิน เงินทอง ของใช้ เป็นต้น ที่มีอยู่

สานุศิษย์

สิสฺสานุสิสฺส

ศิษฺยานุศิษฺย

ศิษย์น้อยใหญ่. (ไทย) ลบ สิส- พยางค์หน้าออก.

สาบาน

สปน

ศปน

ด่า, แช่ง. (ไทย) กล่าวคำปฏิญาณโดยอ้างสิ่งศักดิ์สิทธิ์เป็นพยาน

สุพรรณราช

สุวณฺณ+ราช

สุวรฺณ+ราชนฺ

""ราชาแห่งทอง"". (ไทย ราชา.) กระโถนใหญ่, ""ทองของพระราชา?""

สุพรรณศรี

สุวณฺณ+สิริ

สุวรฺณ+ศฺรี

""สิริแห่งทอง"". (ไทย ราชา.) กระโถนเล็ก, ""ศรีของพระราชา?""

หทัย, หฤทัย

หทย

หฺฤทย

หัวใจ, ใจ. (ไทย) ตัด ห เช่น ฤทัย, ตัด หฤ เช่น พระทัย.

อัญชัน

อญฺชน

อญฺชนํ

ยาสำหรับหยอด (ตา). (ไทย) ดอกอัญชัน, แร่พลวง??

อาวรณ์

อาวรณ

อาวรณ

เครื่องกั้น, เครื่องกำบัง. (ไทย) ห่วงใย, คิดกังวลถึง. เช่น อาลัยอาวรณ์.

ไอยรา

เอราวณ

ไอราวณ

ช้าง. (ไทย) เติม ย ลบ วณ. ดู เอราวัณ

เทวะ

เทว

เทว

ฝน; เทพ, เทวดา; ราชา (สมมติเทพ). ท ในภาษาบาลี ออกเสียงเหมือน d


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ