ค้นเจอ 170 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*การ*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

โหร (โหน)

โหรา

โหรา

ผู้รู้วิชาโหรา, ผู้พยากรณ์โดยอาศัยการโคจรของดวงดาวเป็นหลัก; ผู้ให้ฤกษ์และพยากรณ์โชคชะตาราศี

อธิกรณ์

อธิกรณ

อธิกรณ

การกระทำยิ่ง (เหตุ, โทษ, คดี)

อธิษฐาน (อะ-ทิด-ถาน)

อธิฏฺฐาน

อธิษฐาน

ตั้ง(ใจ)มั่น(ในการกระทำให้สำเร็จ). (ไทย) ตั้งจิตปรารถนาผลอย่างใดอย่างหนึ่ง, ตั้งจิตขอร้องต่อสิ่งที่ตนถือว่าศักดิ์สิทธิ์เพื่อผลอย่างใดอย่างหนึ่ง.

อนุชาติ

อนุชาติ

อนุชาติ

การเกิดภายหลัง

อนุปาทาน

น+อุปาทาน

อนุปาทาน

การไม่เข้าไปยึดถือ

อโณทัย

อรุโณทย (อรุณ+อุทย)

อรุโณทยฺ

อรุโณทัย. การขึ้นไปแห่งอรุณ. (ไทย) ลบ รุ ออก.

อภิวาท

อภิวาท

อภิวาท

กล่าวยิ่ง (การกราบไหว้)

อยุธยา

อโยธฺยา

ชื่อเมืองหลวงเก่าของไทย ยืมมาจากคำว่า ""อโยธยา Ayodhya"" ซึ่งแปลว่า ""รบไม่แพ้"" ในวรรณคดีเป็นชื่อเมืองของพระรามในเรื่อง รามเกียรติ์/รามายณะ ตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศของอินเดีย (สมัยโบราณเรียกว่า เมืองสาเกต) ปัจจุบันฮินดูและมุสลิมต่างก็อ้างสิทธิ์ในเมืองนี้; ในอดีต พม่าเคยเรียก อยุธยา (Ayudhya/Ayodhya อโยเดีย) ว่า ""โยเดีย Yodia"" ซึ่งอาจเป็นเพราะต้องการให้มีความหมายว่า ""รบแพ้"" หรืออาจเป็นเพราะเสียงพูดที่กร่อนไปเองก็ได้

อวตาร

อวตาร

อวตาร

ข้ามลง, หยั่งลง; การแบ่งภาคมาเกิดในโลก ของพระนารายณ์; ในศาสนาฮินดูมีการสร้างความเชื่อว่า พระพุทธเจ้าเป็นเพียงอีกอวตารหนึ่งของพระนารายณ์ (เป็นความพยายามในการกลืนศาสนา)

อสนีบาต

อสนิ อสนี+ปาต

อศนิปาต

การตกลงของสายฟ้า, ฟ้าผ่า, ไทยเขียนเป็น อสุนีบาต ก็มี

อาวุโส

อาวุโส

อายุษฺมตฺ

คำที่ผู้ใหญ่เรียกผู้น้อย; คำที่พระผู้ใหญ่หรือที่มีพรรษามากกว่า เรียกพระผู้น้อยหรือที่มีพรรษาน้อยกว่า; ความมีอายุมากกว่า หรือมีประสบการณ์ในอาชีพมากกว่า

อิจฉา

อิจฺฉา

อิจฺฉา

ความอยาก, ต้องการ. (ไทย) ความรู้สึกไม่อยากให้ผู้อื่นได้ดี=ริษยา


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ