ค้นเจอ 134 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*มี*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

อยุธยา

อโยธฺยา

ชื่อเมืองหลวงเก่าของไทย ยืมมาจากคำว่า ""อโยธยา Ayodhya"" ซึ่งแปลว่า ""รบไม่แพ้"" ในวรรณคดีเป็นชื่อเมืองของพระรามในเรื่อง รามเกียรติ์/รามายณะ ตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศของอินเดีย (สมัยโบราณเรียกว่า เมืองสาเกต) ปัจจุบันฮินดูและมุสลิมต่างก็อ้างสิทธิ์ในเมืองนี้; ในอดีต พม่าเคยเรียก อยุธยา (Ayudhya/Ayodhya อโยเดีย) ว่า ""โยเดีย Yodia"" ซึ่งอาจเป็นเพราะต้องการให้มีความหมายว่า ""รบแพ้"" หรืออาจเป็นเพราะเสียงพูดที่กร่อนไปเองก็ได้

อรรฆ

อคฺฆ

อรฺฆ

มีค่า

อวตาร

อวตาร

อวตาร

ข้ามลง, หยั่งลง; การแบ่งภาคมาเกิดในโลก ของพระนารายณ์; ในศาสนาฮินดูมีการสร้างความเชื่อว่า พระพุทธเจ้าเป็นเพียงอีกอวตารหนึ่งของพระนารายณ์ (เป็นความพยายามในการกลืนศาสนา)

อสนีบาต

อสนิ อสนี+ปาต

อศนิปาต

การตกลงของสายฟ้า, ฟ้าผ่า, ไทยเขียนเป็น อสุนีบาต ก็มี

อักโขภิณี, อักโขเภณี

อกฺโขภิณี

อกฺเษาหิณี

จำนวนนับอย่างสูง คือ 1 มีศูนย์ตาม 42 ตัว; กองทัพอินเดียโบราณที่มีกระบวนรบพร้อมมูลตามกำหนด.

อัจฉริยะ

อจฺฉริย

อาศฺจรฺย

น่าพิศวง, น่าอัศจรรย์; มีความรู้ความสามารถเกินกว่าระดับปรกติมาก, ""(ดีจน)สมควรดีดนิ้วมือ(ให้)""

อัศวิน

อสฺสวี

อศฺวินฺ

อัศวิน, ""ผู้มีม้า""

อัษฎางค์

อฏฺฐงฺค

อษฺฏ+องฺค

องค์ 8, มีองค์ 8

อาวุโส

อาวุโส

อายุษฺมตฺ

คำที่ผู้ใหญ่เรียกผู้น้อย; คำที่พระผู้ใหญ่หรือที่มีพรรษามากกว่า เรียกพระผู้น้อยหรือที่มีพรรษาน้อยกว่า; ความมีอายุมากกว่า หรือมีประสบการณ์ในอาชีพมากกว่า

อินทรีย์ (อิน-ซี)

อินฺทฺริย (อิน-ทฺริ-ยะ)

อินฺทฺริย

ความ เป็นใหญ่, เรียกอายตนะภายใน แต่ละอย่าง (มี 6 อย่าง) ว่า อินทรีย์ เพราะเป็นใหญ่ในการทำหน้าที่ของตนๆ เช่น ตาเป็นใหญ่ในการดู, หู เป็นใหญ่ในการได้ยิน ฯลฯ. (ไทย) ร่างกาย(และจิตใจ); สิ่งมีชีวิต. (ส่วน อินทรี เป็นชื่อของนกชนิดหนึ่ง ออกเสียงว่า อิน-ซี เหมือนกัน แต่เขียนไม่มี ย์)

อุตพิด

อติวิส

ชื่อไม้ล้มลุกมีหัว ดอกบานเวลาเย็น กลิ่นเหม็นเหมือนอุจจาระ; ชะเอมต้น?

อุทธบาท

อุทฺธปาท

อูรฺธฺวมฺ+ปาท

มีเท้าขึ้น, เท้าชี้ฟ้า


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ