ค้นเจอ 134 รายการ

คำบาลีและสันสกฤตที่เกี่ยวข้องกับ "*มี*"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

บารมี

ปารมี ปารมิตา

ปารมิตา

คุณความดีที่ได้บำเพ็ญมา

รัศมี

รํสิ รสฺมิ

รศฺมิ

แสง, แดด; เชือก. (ไทย) ลำแสง.

กฏุมพี

กุฏุมฺพี

กุฎุมฺพินฺ

คนมั่งมี. (ไทย) คนเลว

กลึงค์ กลิงค์

กลิงฺค

เรียกชาวอินเดียใต้พวกหนึ่งที่มีผิวดำว่า แขกกลิงค์ มาจากแคว้นกลิงคราษฎร์

กิจจะลักษณะ

กิจฺจ+ลกฺขณ

กิจฺจ+ลกฺษณ

(ไทย) เป็นการเป็นงาน, เป็นเรื่องเป็นราว. (บาลี ไม่มีที่ใช้ - ลักษณะของกิจ)

ขรรค์

ขคฺค

ขฑฺค

มีดปลายแหลมสองคม

ขันที

ขณฺฑี

ขณฺฑี

(ไทย) ชายที่ถูกตอน (ถูกตัดอวัยวะเพศ); ""ผู้(มีอวัยวะเพศ)ขาด?"".

โคตรภู (โคด-ตฺระ-พู)

โคตฺรภู

โคตฺรภู

บุคคลผู้ตั้งอยู่ในญาณซึ่งเป็นลำดับอริยมรรค คือกำลังก้าวล่วงพ้นความเป็นปุถุชน เข้าสู่ความเป็นอริยะ = โคตรภูบุคคล; ภิกษุสงฆ์ที่ไม่เคร่งครัดในศาสนา มีวัตรปฎิบัติห่างจากธรรมวินัย แต่ยังมีเครื่องแสดงเพศภาวะอยู่ เช่น ผ้าเหลืองพันคอ (กาสาวกณฺฐา) เป็นต้น ถือตนว่ายังเป็นภิกษุสงฆ์อยู่ เรียกว่า โคตรภูสงฆ์/โคตรภูภิกษุ, สงฆ์ในระยะหัวต่อจะสิ้นศาสนา

จตุรงค์

จตุร+องฺค

จตุร+องฺค

มีองค์ 4

จริต

จริต

จริต

ความประพฤติ. (ไทย) บางทีใช้ในทางไม่ดี เช่น ดัดจริต มีจริต

จักร

จกฺก

จกฺร

วงกลมมีเฟืองรอบ, ล้อ

จักรี

จกฺกี

จกฺรินฺ

ผู้มีจักร หมายถึงพระนารายณ์. (ไทย) พระราชา ตามที่เชื่อกันว่าเป็นพระนารายณ์อวตารลงมา.


 คำบาลีและสันสกฤตที่ไทยนำมาใช้ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ