Wince กริยา 3 ช่อง (Winced, Winced): ความหมายและตัวอย่าง
ความหมายและการผันกริยา 3 ช่อง Wince
Wince ช่อง 3 คือ Winced และช่อง 2 คือ Winced. คำกริยา Wince ในภาษาอังกฤษมีความหมายหลักว่า "สะดุ้งหด, หดหลบ, แสดงอาการเจ็บปวด" เป็นคำที่ใช้บ่อยในชีวิตประจำวัน การทราบกริยา 3 ช่องของ Wince เป็นสิ่งสำคัญในการสร้างประโยคภาษาอังกฤษให้ถูกต้องตามหลักไวยากรณ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อต้องการพูดถึงเหตุการณ์ในอดีตหรือเหตุการณ์ที่เสร็จสมบูรณ์แล้ว
Wince เป็นคำกริยาปกติ (Regular Verb) เพราะแค่เติม -ed เมื่อเป็นอดีตเหมือนกริยาทั่วไป.
ตารางกริยา 3 ช่อง Wince
ด้านล่างเป็นตารางกริยา 3 ช่องของ Wince แบบ Regular Verb (กริยาปกติ) เพื่อให้จดจำและนำไปใช้ได้ถูกต้อง
| ช่องที่ 1 V1 - Base Form |
ช่องที่ 2 V2 - Past Simple |
ช่องที่ 3 V3 - Past Participle |
ความหมาย |
|---|---|---|---|
| Wince | Winced | Winced | สะดุ้งหด, หดหลบ, แสดงอาการเจ็บปวด |
สรุปกริยา 3 ช่อง Wince
- แบบ Regular Verb (ปกติ):
Wince → Winced → Winced
หลักการใช้กริยา 3 ช่อง Wince ในประโยค
ทั้งสามคำกริยานี้ล้วนมีความหมายว่า สะดุ้งหด, หดหลบ, แสดงอาการเจ็บปวด แต่มีหลักการใช้ต่างกัน ดังนี้
- กริยา 3 ช่อง ช่อง 1 ใช้กับปัจจุบัน หรือเมื่อตามหลังกริยาช่วย - เอาไว้เล่าเรื่องราวเท็จจริงทั่วไป
- กริยา 3 ช่อง ช่อง 2 ใช้อดีต - เอาไว้เล่าเรื่องราวในอดีต
- กริยา 3 ช่อง ช่อง 3 ใช้กับ Perfect Tense หรือ Passive Voice - เอาไว้เล่าเรื่องราวที่ทำจบไปแล้ว ทั้งในอดีต ปัจจุบัน อนาคต
ตัวอย่างประโยค กริยา 3 ช่อง Wince
ลองดูวิธีใช้ wince, winced, winced ในประโยคง่าย ๆ:
ตัวอย่าง Wince (ช่อง 1)
- He winces when the doctor touches his wound. (เขาหดหงอมเมื่อหมอแตะแผล)
- I wince at the memory of my embarrassing mistake. (ฉันหดหงอมเมื่อนึกถึงความผิดพลาดที่น่าอับอาย)
ตัวอย่าง Winced (ช่อง 2)
- She winced in pain when she stubbed her toe. (เธอหดหงอมด้วยความเจ็บปวดเมื่อเธอชนนิ้วเท้า)
- The audience winced at the harsh criticism. (ผู้ชมหดหงอมต่อคำวิจารณ์ที่รุนแรง)
ตัวอย่าง Winced (ช่อง 3)
- He has winced many times during the difficult conversation. (เขาได้หดหงอมหลายครั้งระหว่างการสนทนาที่ยากลำบาก)
- The patient winced from the sharp pain. (คนไข้หดหงอมจากความเจ็บปวดแสบ)
หมายเหตุ
กริยา 3 ช่อง คือ การแบ่งคำกริยาในภาษาอังกฤษออกเป็น 3 ช่อง เพื่อบ่งบอกถึง เหตุการณ์ ในแต่ละช่วงเวลา แยกเป็น กริยาช่องที่ 1 คือ ปัจจุบัน กริยาช่องที่ 2 คือ อดีต และกริยาช่องที่ 3 คือ คำกริยาที่ใช้ใน Perfect Tense ทุกชนิด และ Passive Voice ด้วย
