ในการติดต่อสื่อสารกันระหว่างมนุษย์กับมนุษย์นั้น มนุษย์ก็จะใช้วิธีการต่างๆ ซึ่งทำให้อีกฝ่ายหนึ่งรับรู้ความหมายของอีกฝ่ายหนึ่ง การติดต่อสื่อสารกันเป็นกระบวนการของมนุษย์ที่ใช้สำหรับการแลกเปลี่ยน ความรู้ ความรู้สึก ความคิดเห็น อารมณ์ ความต้องการ ทัศนคติ และประสบการณ์ซึ่งกันและกัน วันนี้เราจะนำหลักการเล็ก ๆ น้อย ๆ ในการสื่อสารมาให้ผู้อ่านได้ศึกษา

 

ภาษาที่ใช้ในการสื่อสารกันของมนุษย์

คือ อวัจนภาษา

สิ่งสำคัญของการสื่อสารคือ
ก. ผู้ส่งสาร
ข. ผู้รับสาร
ค. สาร

 

ในปัจจุบันเครื่องมือสื่อสารที่มีอานุภาพมากที่สุดในโลกคือ การพูด

เราควรปฏิบัติตนในการสื่อสารด้วยการพูดดังต่อไปนี้
ก. สนทนาในเรื่องที่เหมาะแก่กาลเทศะ
ข. ไม่ควรพูดส่อเสียดคู่สนทนา และนินทาลับหลัง
ค. ไม่สนทนาก้าวก่ายในเรื่องส่วนตัวของคู่สนทนา
ง. ไม่ควรพูดแต่เรื่องส่วนตัว

 

วิธีการพูดสื่อสารในกลุ่มคน หรือต่อหน้าที่ประชุมที่ถูกต้องคือ
น้ำเสียงแจ่มใสชัดเจน ใช้ระดับเสียงพอเหมาะ

ในเรื่องผลสัมฤทธิ์ในการพูด เราควรนึกถึง
ก. รสนิยมของผู้ฟัง
ข. ความสนใจของผู้ฟัง
ค. ประสบการณ์ของผู้ฟัง
ง. วัยของผู้ฟัง

การฟังพระธรรมเทศนา คำสั่งสอน โอวาท โต้วาที และบทกวี เป็นการฟังในรูปแบบ
การฟังเพื่อให้ได้ข้อคติชีวิต และความจรรโลงใจ

มารยาทที่ไม่ควรกระทำในที่ประชุมคือ
ก. ป้องปากกระซิบกระซาบ
ข. แสดงกิริยาอาการโห่ฮา
ค. ไม่สบตากับผู้พูด
ง. พูดคุยเสียงดังจอแจ

 

การหาความหมายของคำศัพท์เป็นการอ่านเพื่อเก็บความรู้

หลังจากที่อ่านจบแล้วหวังว่าหลักความรู้เล็กน้อยในบทความนี้คงจะเป็นประโยชน์ต่อผู้อ่าน

447 views