ค้นเจอ 1,887 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "คนรู้จัก"

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

 หรือคุณกำลังค้นหา รู้จัก

รู้จัก

ก. เคยพบเคยเห็นและจำได้ เช่น คนกรุงเทพฯ รู้จักวัดพระแก้วดี แม้เด็ก ๆ ก็ยังรู้จักหนูและแมว; คุ้นเคยกัน เช่น นายดำกับนายแดงรู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก ๆ, รู้จักมักคุ้น ก็ว่า; รู้ เช่น รู้จักคิด รู้จักทำ.

รู้จักเก็บรู้จักเขี่ย

ก. รู้จักสะสม, รู้จักหา.

รู้จักเก็บรู้จักงำ

(สำ) ก. รู้จักเก็บรักษาข้าวของ.

ไม่รู้จักหัวนอนปลายตีน

(สำ) ก. ไม่รู้ความเป็นมาหรือพื้นเพ.

แล้วไม่รู้จักแล้ว,แล้วไม่รู้แล้ว

ว. ซ้ำ ๆ ซาก ๆ, ร่ำรี้ร่ำไร, เช่น พูดแล้วไม่รู้จักแล้ว บ่นอยู่นั่นแหละ แล้วไม่รู้แล้ว.

อีโนงโตงเนง

ว. รุงรัง; ไม่รู้จักแล้ว.

กว้างขวาง

ก. แผ่ออกไปมาก, ใหญ่โต, เช่น มีเนื้อที่กว้างขวาง; เผื่อแผ่ เช่น มีนํ้าใจกว้างขวาง, รู้จักคนมากและมีคนรู้จักมาก เช่น กว้างขวางในสังคม.

ยื่นแก้วให้วานร

(สำ) ก. เอาของมีค่าให้แก่คนที่ไม่รู้จักค่าของสิ่งนั้น.

เสือรู้

(สำ) น. คนที่มีไหวพริบหรือฉลาดรู้จักเอาตัวรอด.

รู้จักที่ต่ำที่สูง

ก. รู้จักเคารพบุคคลและสถานที่ตามควรแก่ฐานะ เช่น เด็กพวกนั้นไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ไปนั่งในที่ที่จัดไว้สำหรับผู้ใหญ่.

เลี้ยงไม่รู้จักโต

ก. เลี้ยงจนโตควรจะพึ่งตัวเองได้แล้ว แต่ก็ยังต้องขอเงินและข้าวของเป็นต้นจากพ่อแม่, เลี้ยงจนโตแล้วก็ยังประจบออเซาะแม่เหมือนเด็ก ๆ.

ไม่ดูเงาหัว

(สำ) ก. ไม่รู้จักประมาณตน.


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ