ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
(ปาก) น. ผู้หรือวิธีรับกินรับใช้ในการพนันแข่งม้าเป็นต้น.
น. ผู้แบก, ผู้ถือ, ผู้ทรงไว้; ม้า. (ป., ส. วาห).
น. ชื่อสัตว์ในวรรณคดี ท่อนบนเป็นม้า ท่อนล่างเป็นปลา.
น. ลูกมะพร้าวเล็ก ๆ ที่เสียหล่นลงมา.
(แบบ) น. ลูกวัว; เด็กเล็ก. (ส. วตฺส).
น. ต้นไม้ขนาดเล็ก ลูกเหมือนลูกชมพู่. (พจน. ๒๔๙๓).
น. ลูกของลูก; ลูกของพี่หรือของน้อง.
ดู กระดุม.
น. ลูกบันได.
ว. เรียกเพลงชนิดที่คนในกรุงหรือในเมืองนิยมว่า เพลงลูกกรุง.
น. ห่วงร้อยสายรัดประคด, กระวิน หรือ ถวิน ก็ว่า.
น. เครื่องมือชนิดหนึ่ง ทำด้วยเหล็กหรือทองเหลืองเป็นต้น สำหรับไขแม่กุญแจ.