ค้นเจอ 758 รายการ

คำศัพท์ภาษาไทยที่เกี่ยวข้องกับ "ค.ร."

คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด

พร่อย

[พฺร่อย] ว. ครํ่าคร่า, แก่ครํ่า.

มธุร,มธุร-,มธุระ

[มะทุระ-] น. อ้อยแดง; ความหวาน, ความไพเราะ. ว. หวาน, ไพเราะ. (ป., ส.).

วรรธกะ

[วัดทะกะ] น. ผู้เจริญ. (ส. วรฺธก ว่า ผู้ทำให้เจริญ; ป. วฑฺฒก).

วิร,วิร-,วิระ

[วิระ-] ว. วีระ, กล้าหาญ. น. ผู้กล้าหาญ, นักรบ; ผู้พากเพียร; ผู้เรืองนามในทางกล้าหาญ. (ป., ส. วีร).

สิร,สิร-,สิระ

[-ระ-] น. หัว, ยอด, ที่สุด. (ป.; ส. ศิรา).

อักขร,อักขร-,อักขระ

[อักขะหฺระ-] น. ตัวหนังสือ. (ป.; ส. อกฺษร).

อายุร,อายุร-,อายุษ

[อายุระ-, อายุด] น. อายุ. (ดู อายุ). (ส.).

อุตราวรรต

[อุดตะรา-] น. การเวียนซ้าย. ว. เวียนไปทางซ้าย คือเวียนเลี้ยวทางซ้ายอย่างทวนเข็มนาฬิกา, อุตราวัฏ ก็ว่า, ตรงข้ามกับ ทักษิณาวรรต หรือ ทักขิณาวัฏ. (ส. อุตฺตราวรฺต; ป. อุตฺตราวฏฺฏ).

เครียว

[เคฺรียว] (โบ) ก. รีบไป, รีบมา, โบราณเขียนเป็น ครยว ก็มี เช่น บควรคิดอยู่ย้งง ควรครยว. (ยวนพ่าย), เคียว หรือ เขียว ก็ใช้.

สวาคตะ

[สะหฺวาคะตะ] น. คำกล่าวต้อนรับ. (ป., ส.).

แครงเครียว

[แคฺรงเคฺรียว] (โบ; กลอน) ว. แรงมาก, โบราณเขียนเป็น แครงครยว ก็มี เช่น ท่านนี้แครงครยว คืนคํ่าขํ่าขยว จักขอสักอัน. (ม. คำหลวง มหาพน).

ตุรงค,ตุรงค-,ตุรงค์

[ตุรงคะ-] (แบบ) น. ดุรงค์, ม้า, เช่น ตุรงคสังวัจฉร. (ป., ส.).


 คำศัพท์ภาษาไทย จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ