ตัวกรองผลการค้นหา
คลิกที่แต่ละคำเพื่อดูรายละเอียด
[เอกกะพะริยา, เอกพะริยา] (โบ) น. เมียหลวง.
[เอก-] ว. เอกเป็นเลิศ. (ตัดมาจาก เอกอุดม); มากมาย, หนักหนา, เช่น ทำผิดอย่างเอกอุ.
น. พระมเหสีเอกของพระเจ้าแผ่นดิน.
[เอกกะ-] ว. มีความเห็นเป็นอย่างเดียวกันหมด.
[เอกกะ-] (ไว) น. คำที่กล่าวถึงสิ่งเดียว.
[เอกกะ-] ว. เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน, เป็นแบบเหมือนกัน.
[เอกกะ-] น. รสอันเอก ได้แก่ วิมุตติรส คือ รสที่เกิดจากการหลุดพ้นจากกิเลส. (ป.).
(โบ) ว. มิใช่เอก, มิใช่หนึ่ง, มาก.
น. ชื่อตัวเอกในเรื่องรามเกียรติ์ เป็นมเหสีของพระราม.
ว. หนึ่ง; เปลี่ยว, เดี่ยว, เช่น เอองค์. (ตัดมาจาก เอก).
[เอกกะ-] ว. จงรักต่อคนคนเดียว, ซื่อตรง.
[เอกกะ-] น. รูปแบบอย่างเดียวกัน. (อ. uniform).